Bir şiir gibisin Ankara, serin akşamlarında
Tarihi suskunluk saklar eski sokaklarında
Kocatepe gölgesinde uyanırsın ezanla
Her adımda bir anı bir destan her taşında
Eş dost akraba bir arada yaşardık
Oğul baba ocağına sığmıyor şimdi
Herkesin türlü derdine koşardık
Kimse hatırını sormuyor şimdi
Evler ahşaptı kışları olur soğuk
Kimsesiz uyurlar kaldırım taşlarında
Dilsiz bekçilerimizdir onlar sokaklarda
Ümitle bakarlar bu sıcakta bir tas suya
Bir parça ekmek bırak dua ederler sana
Bir sevda saklarım gecenin koynunda
Özlem ağır bir yük olur sessiz omzumda
Aşk dilimde düğüm, kalbim hep yolunda
Duymasan da severim der susar ağlarım
Dilimde cümle yok, yüreğim konuşur,
Gözümde biriken yaş, içimde dolaşır.
Sustum ki duysun dünya sessizliğimi,
Susarak anlatacağım en derin şiirimi
Geceler bilir en çok neye sustuğumu,
Sessiz fırtınalar kopar bazen içimde
Adalet kaybolmuş gitmiş bu alemde
İnsanlığın unutulduğu bu dönemde
Allah ıslah etsin der susarım
Gözlerimde ışığın yüreğimde sevdan tükendi
Zamanın akışı eridi günler, geceler tükendi
Dilimde ismin kalbimde yanan ateşin tükendi
Sana dair bütün düşlerim bendeki aşkın tükendi
Bir gün görmesem delirirdim,
Kadir kıymet bilmedin, vefasız.
Bu canı yoluna sermiştim,
Kadir kıymet bilmedin, vefasız.
Ya rabbim, sesimizi işit, kurudu gözümüzde yaş,
Toprak kavruldu el açıyoruz feryat etti her ağaç.
Bir damla rahmetin yokluğunda öksüz kaldı dağ taş,
Sen affet nefsimizi, kuraklıktan aldı bizi bir telaş
Ya rabbim, kıtlık sardı ovasını merasını köyümüzün,
Yaşamak bu değil yalnızlık var kalabalıkta
Gün geçtikçe yabancı oluyor insan insana
Bir yürek bulamazsın yaslanacağın omzuna
Yaşamak bu değil beton duvarlar arasında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!