Hatırlarım geceleri, soba sönmesin diye
Üşürdün ama sarardın, yorgan gibi üstüme
Küçücük bedenimle görürdüm dertleri gözlerinde
Bir ömrün feda edilişi yazıldı seninle anne.
Ne bahar bildin kendine, nede yazı yaşadın
Bir omuz arar insan, yükü ağır olduğunda
Bir ses, sessiz gecelerde yankılandığında
Paylaşacak ekmek, paylaşacak sır bulduğunda
İşte o zaman anlar, kim gerçek arkadaş aslında
Bir şiir deyip geçme oku
İçinde ne gizemler var
Bir sen var mesela
Öyle bir sen ki
Ne yazmakla biter
Nede anlatmakla
Bir dem çay gibi başlar sabahım
Gözlerin düşer buharına bardağın
Her yudumda sessizce seni ararım
Çayda dem aşkta sensin muradım
Seninle yürüdük sessiz sokaklarda
Adımlarımız aynı ritimde aynı yolda
Gözlerimiz anlattı bazen bir bakışta
Kalbimiz bağlıydı kan bağımızla
Bir al renk düşer sabaha,
Şehidimin alın terinden.
Göğe değen ona duadır
Bu milletin yüreğinden.
Hayatıma her daim rehber oldun
Yolumu aydınlatan ışık oldun
Sana dayanarak ayakta durdum
Elini omzumdan çekme babam
Ben gücümü daima senden aldım
Bahar geldi Dörtdivan’a,
Cemre düştü toprağa.
Can geldi dağa, taşa, ovaya –
Doyulur mu bu cennet vatana?
Bahar geldi Dörtdivan’a.
Bahar gözlüm, sen baktığında
Çiçekler açar benim dallarımda
Esen rüzgar var senin adında
Bir tek gülüşün kalır aklımda
Gönül bahçemde açan gülsün
Ömrümü adadığım bülbülümsün
Söylesene sensiz nasıl yüzüm gülsün
Sen benim bahar gözlümsün
Sensiz geçen günleri saymıyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!