Gönül bahçemde açan gülsün
Ömrümü adadığım bülbülümsün
Söylesene sensiz nasıl yüzüm gülsün
Sen benim bahar gözlümsün
Sensiz geçen günleri saymıyorum
Ay-yıldızım, sabah ayazı
Düşer yaylaların taşına
Biz seni canla yıkadık
Kanımız karıştı ay yıldızına
Bayramda neşelenir Dörtdivan
Gurbetçilerdir vatanı dolduran
Arife gününden başladı manzaran
Bayramda şenlenir Dörtdivan
Ben bir askerim…
Yaz, kış demem, vatanı beklerim
Nöbet tutarım ayazda titrerken bile ellerim
Adımlarım yankı olur sessizliğinde gecenin
Gölgem kaybolur kalabalığında gündüzlerin
Ne şöhrette ne sarayda
Bir gülüşün yeter bana
Bir ömür saklı o bakışta
Ben seninle mutluyum
Gün doğarken ufuklarda
Biraz palazlanınca dostun çok olur
Dara düşmeyince dost deme be oğul
En güvendiğin dostların bile el olur
Zoru görmeyince dost deme be oğul
Elinde varken eşin dostun hiç bitmez
Beş yüz elli gün geçti aradan
Her biri dert ve sevinçle dolu hatıralar
Mektup bekledim, gelmezdi çoğu zamanlar
Beş yüz elli gün hasretle geçti yıllar
Gök kapıları aralandı ardına kadar
Bir nur indi dünyaya, sükût ile sarar
Melekler saf saf indiler sustu yıldızlar
Bin aydan hayırlı o müjdeyi bıraktılar
Karanlık dağılırken Kur’an’ın ışığıyla
Gök, bulutunu sakınmasın topraktan
Toprak, suyunu esirgemesin kökten
Biz, sevgimizi eksiltmeyelim yapraktan
Yaprak, umudunu kaybetmesin rüzgârdan
Bir deli sevdaya düştüm, avare gezer gönlüm,
Ne gündüzüm belli artık, ne de geceye hükmüm.
Yollar tanımaz beni, ben kendime bile küstüm
Bir deli sevdaya düştüm, avare gezer gönlüm
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!