Dokunamadığım Sevgi Şiiri - Muhammet Dem ...

Bir gece ansızın
adın düştü aklıma,
sanki yıllardır susturduğum
bir yara yeniden konuştu içimde.

Senin sesin vardı eskiden
en karanlık günlerimin ucunda.
Bir “iyi misin?” deyişin bile
bütün dünyayı hafifletiyordu omuzlarımda.

Şimdi…
aynı şehirde miyiz bilmiyorum
ama ben hâlâ
sana rastlama ihtimaline göre yürüyorum sokaklarda.

Birinin gözlerine bakınca
seni arıyor insan bazen.
Kimse sen etmiyor işte,
kimse o tanıdık huzuru taşımıyor içinde.

Sana sarıldığım günlerde
hayat biraz daha katlanılırdı.
Kırılmış yerlerimi gizlemiyordum,
çünkü sen görünce bile
canımı acıtmıyordun.

Sonra ne olduysa oldu…
Bir eksiklik yerleşti içime.
Ne geçiyor,
ne de tamamen alışılıyor yokluğuna.

Ve kimse bilmiyor;
ben seni unutmaya çalışmıyorum aslında,
sadece
adını duyunca dağılmamayı öğreniyorum.

Çünkü bazı insanlar
gidince bitmiyor.
Sadece artık
uzaktan sevilmeye başlanıyor.