Doğan Çeçen Şiirleri - Şair Doğan Çeçen

Doğan Çeçen


Ve işte o an gelir sonunda,
Sessizlik içinde, huzurla buluşma.
Bedenin son solukta bıraktığı iz,
Ruhun sonsuzlukta taşıdığı sevda.

Devamını Oku
Doğan Çeçen

Sadece Sen Diye

​Geceye devrilen kentin son ışığı sönerken,
Gözlerinin kıyısında filizlenen bir yalnızlığım var benim.
Hiçbir anlatının sığdıramadığı, hiçbir kitabın yazmadığı,
Sadece iki kalbin fısıltısıyla örülen bir hikâyeyiz biz.

Devamını Oku
Doğan Çeçen



(Madımak’a Adanmış Davalar – IX. Şiir)

Gördünüz...
Oteli saran karanlığı,

Devamını Oku
Doğan Çeçen

Ben, sana benzemeyen hiçbir şeyi sevmedim.
Ne rengi güzel olan bir çiçeği,
Ne sözü güzel olan bir kadını,
Ne de yolu güzel olan bir şehri...

Yalnızca senin gibi kokan sokakları sevdim,

Devamını Oku
Doğan Çeçen

Ben, sana benzemeyen hiçbir şeyi sevmedim.
Ne bir kitap kapağını, ne bir sokak lambasını…
Ne geceyi sevdim sensiz,
Ne sabahı gördüm gözlerin yoksa.

Gözlerin…

Devamını Oku
Doğan Çeçen



Biliyorum yorgunsun...
Ben de öyleyim.
Hayat ikimizi de
başka başka yollarla kırdı.

Devamını Oku
Doğan Çeçen



Her bayram arifesinde içime bir sızı düşer,
Kokun sarar gecenin en kuytusunu.
Sanki seninle birlikte kesilmiş gibidir
İçimdeki neşenin kurbanı…

Devamını Oku
Doğan Çeçen

Seni İntihar Ettim

Aşk Kokan Kelimeler Kulübü

Seni intihar ettim,
Bir gece vakti, suskun bir ayın alnında,

Devamını Oku
Doğan Çeçen

Seni neden seveyim?
Sevgi, sabırla yoğrulmuş bir dua ise,
Senin sessizliğin hangi duanın cevabıydı?

Günah işleyenle gözyaşı döken aynı kefede mi?
Seninle göz göze geldiğimde,

Devamını Oku
Doğan Çeçen


Seni neden seveyim?
Yüzün güzel diye mi,
Gözlerinle kandırdığın her adam gibi beni de mi kandırırsın?

Sözlerin tatlı ama,

Devamını Oku