Kirpiklerinden Urgan Yaptım
Gözlerinle gör diye,
Gözyaşlarımı içime akıttım sessizce,
Bir çığlık olup boğazımda düğümlendim.
Kirpiklerinden urgan yaptım kendime,
Kirpiklerinden Urgan Yaptım
Özlemle
Gözlerinle gör diye,
Gözyaşlarımı içime akıttım sessizce,
Ben sustum yıllarca,
yutkundum, içime attım,
ne yangınlar gördüm de
bir kıvılcımını bile sana göstermedim.
(Madımak’a Adanmış Davalar - IV. Şiir)
Ben, Madımak Oteli’nin taş duvarıyım,
Sıvama sinmiş is,
Bir söz düştü geceye
Ne kalır sabaha, ne silinir ezberden.
Bir öpüş durdu dudağımda
Gitmelerin eşiğinde, iç çekişlerin derdinden.
Gök yüzü henüz maviyi tanımıyorken,
Yıldızlar düşmemişti daha gözbebeklerimize.
Bir dua savrulmuştu boşluğun tam ortasına,
"Ey aşk! Her çağda yeniden doğ…"
Masal gibi dünyanın Henüz haritası bile çizilmemişken,
Dünyanın en güzel aşk şiiri yazılamaz belki...
Çünkü aşk, herkesin içinde başka yanar.
Ama bir adam,
Bir kadını gerçekten severse,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!