hep azalırken insandan değer
unuttuklarımla bir
hepsi Adem’den sonra
bir bir eksilen
kutsala ilişmese
Gördüğün düş değil,
İbraz beklemez bariz...
Tene değenin, aralıksız
birazı kor, birazı kül
'Pencere önü çiçeği yalnızlığımıza'
Yakasından gül damlardı gelenlerin...
Koyu bir cerahat tuttu sonra
vicdan sokaklarını.
Sirenler bizim için,
Parasızlığı da kırışıyor benle, sarı
Benimle bir, dudak da okuyor sağırlığı
Rüzgarı almışız arkamıza
Tahammülümüz azalmış değil mi?
Bir acemi mızıka gibi sızlanıyor en sabırlımız sokaklarda
En sabırsızımızın belinde patlamaya hazır bir tabanca
...sonra Yesrib’i yeniden inşa etti insan
ruhun derinliklerine
takas etti gözleri kamaşınca karanlığı
ticaret erbabları
Kaf dağımın gettosundan
çeyrek dönüm mutluluk ihraç ediyorum,
bir şehre benzemiyor ihtiyaçlarım
kemik seslerini yamaçlarda terk ettim
kan tadı baki dilimde, sıfır pozitif, günlerden geldim kurdum bu çiftliği
ehlileşiyorum.
Hayat bir at arabası kılığında çarpmış Hasan'a
Maddiyatı batmış Hasan...
Hasan ki, yakışıklı bir kalbin sahibi güzel yüzünün haricinde!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!