Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Çürümüş tahta bankta terk edilmiş
Unutulmuş bir hayat,
Saçının telinden ayağının tırnağına
Hüzün akan adam,
Gönül kuşu çırpınırken o sayıklıyordu.

başı yastıkta
gözleri asılı kalmış boşlukta
neşteri yüzüne vurmuş ozanın
acımamış yıllar...
sevgiyle, dostluğa
haksızlığa, doğaya

Şarabı değerlendirir mahzendeki yıllar.
Yılları, geçmişte kalan acı,tatlı hatıralar.
Gün olur çevrilir ağır,ağır tozlu sayfalar.
Bizden sonra da yaşar ölümsüzdür onlar.

Havada kanat çırpan canlı yok
Başlarını öne eğmişler
Herkes ve her şey susmuş ses yok
Acı ve öfke dolu nefes alışlar
Kulaklar kirişte,
Kapı seslerinde, ayak tıpırtılarında

İster istemez,
Er geç,
'O' kapıdan gireceğiz.
Dramlı merasimlerle.
Tantanalı kalabalıklarla kimimiz.
Sen!

Can Kuşlarım

Üç altın kafes var odamda
İçinde üç sevgili
Onları çok seviyorum.
Gri papağanım tombul Canik,

“ Âşık oldum diyorsan yabancısın artık kendine
Sen, seni tanıyamayacaksın bundan böyle
Aynalarda göreceğin o yüz senin olmayacak
Her nefeste yüreğine ağrılı sevinçler dolacak.”

Aşk çıkmazlarında yol arayan acemi aşığım

Çalınmış Uykularım Var Benim

Canan terk ettiyse canı,
Beni benle baş, başa bıraktı
Vuslat öncesi yalnızlık oldu adı.
Acı tatlı bir hüzündür içimde kalan

Bu Aşk Nereye?

Bu aşk böyle gitmez.
Bu aşk böyle bitemez.
Başımı koydum yoluna,
Sakın ağlama…

Bıkkın, yılgın kalkıyorum yataktan
Yalnızlığım uyuyor hala yatağımda
Halimi bilseydin gelseydin fakirhaneme
Yıldızları söndürürdük ve tüm ışıklarını kentin
Sakız’dan rüzgar eser dalgalanırdı sakin sular
Karanlık sessiz adımlarla dolaşır geceleri