Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Pazar sabahları erken,
Gelir odama,
Girer koynuma usulcacık.
Kedi gibi sokulgan,
Sarılır bana sıcacık.

Kavağa çıkmış balık,
Söğüt dalına yuva yapmış manda,
Ayakta ölen ağaçlar gibi,
Rakı şişesindeki adam;
Kim?
Benim,

Geleceği bilmeden kurulmuş hayallerdi,
Bülbüller gibi şen, pürneşe geçiyordu günler,
Gülünce güneşler açıyor, göz kırpıyordu ay,
Alev topu kırmızı gül, demet, demet ebruliler

Önümde sere serpe,
Deryalar güzeli mavi deniz,
Muhteşem kızıllığı,
Penceremde söken şafağın,
Yavru ceylanların sesleri,

deniz şahittir ağladığıma
dalgaların koynunda
senden önce geçen yıllara
ah edip yandığıma
takvimleri yok saydım
hatıra defterlerimin kilitlerini kırdım

Karları pembe yağdırır,
Denizleri kırmızıya boyar,
Çöl sıcağı üfler kutuplara,
Mektuplar gönderir saklı aşklara,

Şairin kalesi düştü
şair çıplak
soyun hatıralarından sende
sen çıplak
şair çıplak
iki çıplak bir hamama yaraşır.**

İlk sesini duydum şırıl, şırıl akan su
Rüyalarımı süsleyen o sonsuz maviliği,
Karşı kıyı Avrupa, ben Asya iki kıtayız,
Ege’nin mavi sularında yüzen sedef adalar,
Yasaklı bakir koylar, masum insansız adalar,

Sabah pencerem de bir çift kumru
Tüylerini kabartmış gagası camı tıklıyor
Seyre daldım bu saf ve masum güzelliğe
Rengarenk çeklerle şenlendi pencerem
Birden bire hoş kıpır, kıpır oldu içim

Pencereler

Hoyrat ellerde kibar karanfil,
Pencerelerde sardunyalar yalnız,
Benim ki sevda değil baş belası,