Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

En büyük şölen, en güzel şenlik,
Uçurtmalar…
Göklerin mavi sonsuzluğunda,
Salınıyorlar ahenkle rengarenk,

Dünya tarihi yeniden yazılıyor,
İnsanlık tarihinde yeni metinler,
Kimler tarihlerine bir göz atar ?
Ben mesela, olamaz mı?

Bir karanlık, bir yalnızlık bir aydınlık
Karanlığa yazılan şiir aydınlığa ışık olur,
Karanlık yalnızlığıdır insanlığın,
Yazgısı diyemezsin.

Sevinçle, coşkuyla koştum,
Mektubunu aldım postacıdan,
Öptüm başıma koydum,
Kutsalım gibi okşadım,
Sevgiyle açtım zarfı usulca,

Turnalar Katar Katar

Katar katar göç yolunda turnalar,
Göklere erseydi başım,
Bende aralarında olaydım.

Ne kadar duru
Ne kadar parlak
Karşı tepede yanan
Gizemli ışık
Aşağılarda uyuyan
Körfeze sevgiyle bakan

Taş plaklarda saklı kalmış anılarım var,
Rüyaları gazete küpürlerinde tabir ediyorum.
Yüreğin viranesinde örselendi sevdalar,
Her mevsimde bir başka düş başka gerçek,
Hep o alaca bulutlar karartıyor ruhumu,
Gecesefalarıyla yeşeren umutlar gecede kaldı,

Gördüklerimin görünmeyen yüzü, şiir
Minnet borçluyum beni terk etmeyen kaleme
Mısralarıma hamile kalan, ışığı özleten gecelere
Okuyan gözlere, dizeleri dua gibi mırıldanan
Dilime, çatlayan dudaklarıma teşekkürlerimle!

‘Balığın Evi’ adını koymuşlar denize,
Hangi sularda derelerde, göllerde,
Irmaklarda, denizlerde,ilk nerede
İnsan gözüyle hangi tarihte görüldüğünü

Sen bana Tanrı’nın bir lütfu,
Issız çölde yeşil vadi,
Serin bir vahasın,
Susuzluğuma billur pınar,