Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Acımasız karabahtı kör talihinden ötürü,
Gözyaşını gizli, gizli silmek için durdu belki
Son damla ışıkta sönmek üzere gözlerinde,
Gece rüyaların koynunda kahırla doluyordu,

Sefil kentin acımasızlığında çarmıha mıhladın
Acılar içinde bırakıp gittin beni ey yâr!
Gün döndü akşam oluyor teslim alıyor
İsyancı aydınlıkları imparator geceler
Tanrıçalar çaresiz kaldı deli cinnetine

Fi Tarihinde

Fi tarihinde kesmiştim selamı sabahı
Uzun saçlarım sakallarımla küsmüştüm
Ne ihanetler gördüm,
Sayısız intiharlardan döndüm

Sen kadar kara, kötücül ne varsa,
Kucağına almış uyutuyorsun sinende
Sen aydınlığı sevmezsin, güneşi,
Yıldızları ve ayı...
Yarasaları, baykuşları sevdiğin kadar,

Söyleyebilsen gönlünden geçenleri,
Önüme sersen gönlünde yer edenleri,
Aşk sevgiyi çoğaltmakla çoğalır,
Geç kaldım çok beklettim seni affet,

ezberi sevmem
ezberlemem
şiirlerimi bile
ezberleyememde
bazı şiirlerimi hatta
cebimde gezdiririm

Derin kasvetli bir gecenin içinde yapayalnız
Gökte yıldızlar o kadar uzaktalar ki,
Düş yorgunuydum üstüne birde uykusuz
Tutkularım, özlemlerim, hüzünlerim ve acılarım
Binlere bölünmüş hayaller, umutlarım, sözlerim

Akşamın ayak seslerindeki tuhaflık,
Cılız bir güneş evlerin tepelerinde,
Kuş tayfası son kez kentin göğünu turluyor,
Kumsalda kumdan kaleleri yıktı çocuklar,
Akşamın serin elleri her yere ulaşıyor,

Unutmak ister insan bazen bir şeyleri,
Çağıl, çağıl çağlıyor kalp çağlayan,
Benden gidenler açık bırakmış kapıyı
Bir çağrıya, davete, sevgiliye,
Gider gibi, bırakıp gitsem mi bende,

Huzursuz ve tedirgin ediyor sözler,
Geçmiş bir düşü hatırlatıyor,
Beni benle karşı karşıya getiriyorlar,
Empatiden çok hayal kurmayı bilmeli,