Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

O Seven Biri
Bir adam oracıkta duvara yaslanmış ağlamaklı,
Radyoda buğulu sesiyle bir kadın şarkı söylüyordu.
“Günleri sayamadan geldi geçti aylar, yıllar,
Kimleri unutmadık ki, kimdi geride kalanlar”

Sonsuzluğa uzanan tüm yollara
Adını yazıyorum.
Hangi yoldan geçersen geç,
'Seni seviyorum' okuyacaksın.
Çınara yazar gibi aşkımın adını,
Kalbime büyük harflerle kazıyorum.

Gözümün nuru, caanım efendim.
Ne sesini duydum, ne yüzünü gördüm.
Bana bu yaptıkların reva mı?
Kalbimin aşk perisi, serv-i revanım.
Ruhum senin esirin, perişanım

Bu bendeki hiçbir kalıba sığmaz aşırı duygusallık
Seven yüreklerin atışına
Bir köpeciğin hüzünlü bakışına
Hazırım her an volkan gibi patlayıp ağlamaya

Sonbaharın hüznü
Sensizliğin soğuk kışı
Neşesiz geçen bahar

Bir kasırga misali esip gürledin
Acısı ne kadar derinde olsa da
Ruhumu, bedenimi peşinden sürükledin
Kahreden mutsuzluğun tutsağı kalakaldım.

Ezilmiş bir yürek sorguluyordu,

Yâre Mektuplar – II

Dağ rüzgarları kokunu getirdi bana
Son çiçekler açtı hazan bahçelerinde
Bir bilinmeyende uyanıyorum sabaha isteksiz
Sevdamı anlatmalıyım sana, aşk doğuran iklimleri

Öylesine insafsız, kalpsiz,
Zalimce gelip geçtin ömrümden
Her adımında sevi eriyip aktı gönlümden
Beni bende hapseden buz kesen nefesimde
Aşkına köle etmek isteyen acımasızlığınla
Kalemimin ucunda sözlerimi kana bulayarak

Gitme diyerek ilenen
Bu kaçıncı şiirim sana

Çıktığımız yol bizimdi
Yalnızca senle ben ikimizin
Eksilirim gidersen, biterim

Yargıç

Sert mizaçlı, aykırı, somurtkansın diyorlar.
Sebebim…
Sinsi, karanlık kollarında gecelerin
Görünmez gözyaşları, acılar içinde büyüttüm,