Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Var mısın?
Yıldızları söndürelim bu gece
Denizleri estirelim deli, deli
Dalgalar kudursun!
Aysız, yıldızsız geceyi,
Karanlığa gömelim.

Çorak gönlümü serinleten vahasın,
Hüzünlü limanlardan kalkan,
Sarhoş gemiler gibi dalgalanan,

Sen beni en ince yerimden vurdun,
Başımı eğmeye, belimi bükmeye,
Zorladın beni…
Şimdi karşıma geçmiş af mı diliyorsun?

Kimler, kimler neler, neler istediler şairden,
Hep bir şeyler koparıp almayı başardılar,
Ben olmayı başaranda oldu başaramayanda,
Olan bana oldu sonunda var olan nem varsa,

Göğü seyrediyorum,
Yıldızların parlak çıplaklığını,
Birine diyeceklerim var.
Acıları ardıma katıp geldim,
O yüzden her akşam,

Sen aklıma düştüğünde,
Başta akıl kalmadı.
Yüreğimdesin,

Tango Ve Caz

Ara sıra bir iki bardak kırmızı şarap içerim,
Rengine özenir kırmızı, bordo olur gözlerim,
Şarap renginde kızarır yüzümü ateş basar
Artık duramam dar gelir bana tüm odalar,

Yüreğimden taşanları şiirle buluşturmanın
Bir bedeli olacağını biliyordum.
Bazen iyi bazen felsefi, ama edebi,
Her defasında sakin kalmayı yeğledim,
Yerden yere vurdular dik durdum,

Kalemlere uzanan ellerimi gören
Pürtelaş koşarak geldi sözcükler,
Terk edip gittiğin bu kent bu yürek
Yok artık denen neler gördü neler yaşadı.
Gök delindi gözyaşları sağanak olup aktı,

Aklıma gelmiyor değil hani
Alıp başımı gitsem diyorum
Gün ışımadan, kent uyanmadan
Yalnız kalsın, ayrılığı yaşasın