Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Çaresizliğimi kemiriyorum dişsiz bir fare gibi,
Yaşlı cambaz gibi titriyor ellerim, ayaklarım.
Düştü, düşecek önüme Azrail'n tırpanlı gölgesi,
Helalleşmeliyiz artık vakit daraldı dıostlarım.

Doğum, yaşam ve ölüm; üç perdelik bir oyun.

Her günün alacasında gelen,
Kulağımın pasını silen,
Yumuşak, sıcacık bir ses,

O Seven Biri
Bir adam oracıkta duvara yaslanmış ağlamaklı,
Radyoda buğulu sesiyle bir kadın şarkı söylüyordu.
“Günleri sayamadan geldi geçti aylar, yıllar,
Kimleri unutmadık ki, kimdi geride kalanlar”

Ne söylemek istesem sana,
Veya yazmak istesem,
Vazgeçiyorum sonra,
Uzun olur diye,
Şiir dilidir anlamları olur eder,

Gittin!
Kimin canı yandı?
Aşkın bende kaldı,
Vurdun kalbimden,

Geçip karşıma oturmuş
Hiçbir şey yokmuşcasına
Şerefine kadeh kaldıran
Kendisini de aldatan, o

Ülkenin geçmişinde yatan zehirli kökler
Labirentlerinden çıktı karanlık tarih
Temmuz gecesini kızıla boyayan yangınlar
Havada alev kusan uçaklar, helikopterler

ÖNCE
Sen gittiğini sanıyordun önce
Oysa bendim senden önce giden
Hem de bir daha dönmemek üzere

Dinmez ER / Çeşme / 2017. 01. 26 /

Sorularıma cevap veremeyen çapsızlar,
Şairin kulağını çekmek istemişler:

“Otur yerine, sessiz ol, dinlemeyi öğren,
Herkesin etlisine sütlüsüne karışma,

Gökte güneşten parlak ışıklar,
İçimin denizlerinde büyüyor dalgalar,
Afatın sesiyle denizler yarılıyor,
Musa’nın heybetli hayalinde,