Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Bir türkü tutturursun en afilisinden
Yüzünde rengarenk güller açar
Gözlerinin içi güler mutluluk kıvılcımları
Süfli kaldırımlar değil ayağının altındaki

Sibirya soğuğu, kutup ayazı üşütmüyor beni.
Sensizliktir buzullara çeviren içimi.
Güneyden patlayan fırtınalar,
Sıcak yağmurlar getirir.
Sırtına çelik saplanmış beden bilir.
Yarası ölümcül ve derindir.

Açma kapısını paslı yüreğimin
Satır altları çizilmiş kitaplar
Ve hüznün asılı kaldığı perdeler
Artık adını unutmağa mahkum
Koca göbekli Papağan
Sakız kokulu mendillerde

Kırık Çatal'a şöyle bir uğramayı,
Keyifle birkaç kadeh parlatmayı,
Bir de çakırkeyif Kordon'da dolaşmayı,
Öyle özledim,öyle özledimki...

Tütün kokan daracık sokaklarını,

Böyle bir bakış işve ve göz,
Nazar değmesin diye o gözlere,
Güvercinlere yem atıyorum,
Çeşme meydanda kuşluk vakti,
Yağmurlu bir günde seninle,

Nedamet*

Kaçmak bu nedamet
Hissinden kurtulmak
Kendini aldatmaktır
Koşa, koşa kendine

Kamaşıyor gözlerini gören gözler,
Goncalar seninle çiçek açıyor,
Kalplerimiz senin için çarpıyor,
Varlığın mutluluğumuzun anlamı,

Hani o yıldızlara uzanan parlak yol,
Artık zifiri karanlık bir tünel gibi,
Kentte vitrinler zevksiz ellerin aynası,
Estetik fakirliği yap boz tahtası,

İlham şiirin perisi,
Vakti yeri yok gelir,
Bilir şiir yazılır,
Dizeleri okumak için,

Bir mumum ben odalarınızı aydınlatan
Taze bir dal gibi incecik,
Işığımla bir büyür, bir kısalırım,
Romantik takılan sarışınlardanım.
Bazen erir giderim bilinmezlere,
Söndürülürsem eğer günün birinde,