Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Ayrılık burada benim adım,
Senin adın orada yalnızlık
Orta yerinde miyiz dünyanın,
Düşlerimiz paramparça oldu,
Arzularımız dersen delik deşik,

Deprem kadar yıkıcı mıydı hasretlik,
Neydi o fırtına, elinde kırbaç kasırga,
Nereye kaçsam, sığınsam çaresizim,
Bir kedi yavrusu gibi sırılsıklamım.
Yüreğimde göğün azgın bulutları,

Ve sen eyyy!
Kıyıya vurmuş yaralı bir sandal,
Fırtınada batmaktan kurtulmuş,
Seksenin de başı dik bir ozan
Yüzyıllar boyu çektiği acılara inat,

Yılların ardından ince bir sızı,
Hüzünle geçtim sokağından,
Kar sessizliğinde evler, bahçeler,
Pencerede güzel yüzün yoktu

Ağlayık

Gözlerini düşünüyorum ,
Mavi deniz, yeşil çayırlar,

Alıp başımı gitmiştim
Görmüş geçirmiş yaşamıştım
Sonunda bir menzile varamadım
Uykular uyudum uykulardan kovuldum

Ah Çeşme ah!
Bana neler ettin sen?
Bir bilsen, ah bilebilsen,
Yâr gibi beni kendine aşık ettin.

Her gelişi içimde ince bir sızı,
Yüzü kırışır körfezde mavinin
Ben üşürüm, kedi köpek, kent üşür,
Gün yükselir güneş doğar ne fayda,

Çabaları boşa çıktı
Çıkartamadılar beni yoldan
Ve işte bahçemdeyim
Önümde kapım

Dağları dolanıp indim düze içimde umutlar,
Pusluydu, yaralıydı, karlıydı dağlar,
Damla, damla çoğaldım aktım ırmaklara,
Hangi dağın ardında kaldı kof düşlerim,