Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Efkar yağmurları yağıyor
Günlerdir sensiz bu kentte
Adın
Kapanmayan eski bir yara,

Mutlak sessizlik ürkünçtü çığlıklarından
Gün batıyordu ağır ağır,
Renkleri yutuyor gelen sinsi karanlık,
Gölge orduları işgale hazırlanıyordu,

Beyaz gelinliğini giymiş Ezineli peynir,
Hatay’ın geceye özel favası humusu
Akşam davetime bordo kıyafetiyle,
Sakinin eline endam etti bordo şarap,

Kınamayın beni,
Bir yanda koyu bir hüzün,
Öbür yanda çalgı çengi,
Vakte yakışmayan gürültü salgını,

Akşamüstleri ışıklarında
Yağmur bulutları
Dağlara kaçarken yakalanıyor
Çayırların çiçeklerin üstlerinden
Bu yağmurda

Amatörün Telif Hakları

1958, ilk şiir kitabım.
Edebiyat öğretmenim Sıtkı K’dan
Duvar gazetesi şiirlerimi derlemiş,
Ellerinden öpüyordum duygu selinde

Ah anam, anam garip anam,
Yaşasaydın görseydin oğlunun,
Nasıl yaşam savaşı verdiğini,
Ana kokusunu içime çektiğim,
Doya, doya sarılamadığım dan mı,

Altı Çizilmiş Mısralar

Seksenli yılların katlanmış acıları,
Cızırtılı bir plak gibi hala kulaklarımda,
Ödünç aldığım ömürde ağıtlar ağlayışlar,
Ahde vefayla tanışmamış zavallı çoğunluklar,

Alengirli Aşk

Ne sustuysam onu söyledim
Ne kadar gittiğim olduysa
O, kadar döndüğüm oldu
Hiç terk etmeyi düşünmedim

Her gelişi içimde ince bir sızı,
Yüzü kırışır körfezde mavinin
Ben üşürüm, kedi köpek, kent üşür,
Gün yükselir güneş doğar ne fayda,