Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Boy vermiş buğday başakları, günebakanlar
Elleri kolları bağlı gözleri korku dolu
Başaklar hiç gününde değil, günebakanlar şaşkın
Güvercinler, kargalar, serçelerde bir telaş
Leş görmüş akbabalar gibi
Tarlaların üstünde bir oyana bir bu yana uçuyorlar.

Mavi gök,
Mavi deniz,
Rüzgarın öptüğü,
Kucakladığı ağaçlar,

Boş gezenin boş kalfası,
Bellemişler beni anlaşılan,
Dayanamayıp sordular;
Adamım, sen ne iş yaparsın,

Evetlere hayır çektik
Üstünü çizdik,
İnançlı ve inatçıydık.
Hayırlara evet dedik,
İmzaladık mührü bastık,

Göğün engin maviliğinde ardıç kuşları
Sultanıyegâh makamında bir akşamı karşılıyor.
Pencerelerde hüzün içmiş perdeler
Lambanın kör ışığı resimliyor duvarları
Akşamcı bulutçuktan damlalar düşüyor
Covid-19 virüsü yüzünden

Yeni bir mevsim yeni bir iklimde,
Ülkenin rengi sular akışı değişti,
Bulutunu unutmuştu yağmurlar,
Uçarı aşkların üzerine yağmadılar,
Ilık tebessümlerle aydınlandı geceler,

Buzul devri sanki buz tuttu her yanın,
Tunç yerine taştan bir heykel oldun.

Sıcak kentlerinden Anadolu’nun,

İsimsiz kıyılara serilmek istiyorum deniz gibi
Vakit, yaşlı göklerin genç kalan akşam güneşi
Kumlarda yengeçlerin soğuyan ayak izleri

Rüyamdın, rüya gibi gelip geçtin ömrümden
Ardına kadar açıktı sana tüm kapılarım

Yaşlı çınarın altında hazan yaprağı gibiydin
Bana üşüdüğünü söylemedin.
Rüzgarda uçuşan saçlarının arasından
Gizli bir yolculuğa çıkmıştı gözlerin

Dünyanın arkasına saklandı,
Ay tutuldu dediler.
Ay karanlıktı bulamadım yolumu,
Tutuklu kaldım.