Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Gitme!
Seste,
Sözde,
Gitme diyor.
Gitme!
Gittikçe sen,

Sözcüklerim rengârenk,
Kanatları ipek,
Kelebek.
Şirler de açan bahar kokulu

Yağmurun uğultusu kulağımda,
Bir orman türküsü gibi,
Damlaların gök gürültüsü,
Ayrılık öyküsü mü,

Yazıyorum,
Ayrılığımızı, yalnızlığımızı,
Suskunluğumuzu, ıssızlığımızı,
Ham meyve aşkımızı,

Kentin gürültülü tozlu sokaklarından
Arınmış sessizliği getirdim sana
Şiir yüzlüm şiir gözlüm bir ömrüm
Çağlayanlar söyler ırmakların şarkısını

Ah ne çabuk yaşlandım eskitmişim kendimi
Daha karlar yağmamışken saçıma sakalıma
Kaybettiğim Nefertitiyle buluşamamışken
Ki henüz kimseye gönül vermemişken

Issızlığın ortasında ikimizdik,
Uzun, uzun sustuk,
İç seslerimiz konuştu.
Deniz kıyıya küsmüş geri çekilmişti,
Beni kendine, sonra sana aşık etmişti,

Şiirdir Çeşme

Açılsa kilitleri göklerin o en güzel mavisi
Umut kapıları açılır yeşile ardına kadar
Türküsünü söyler Çeşme, bahçeleri hüzün sarar
Şiirler yazarım Çeşmeye balık kokar deniz kokar

Mum ışıkları dans ediyor duvarlarda,
Pencerelerde uykunun nefes alış verişi,
Yağmurlarla yıkanan güzelleşen şehir,
Çift atlı turist faytonları çakırkeyif,

Gecenin ağır siyah tülü,
Gizlemiş gölgenin ardında ki gölgemi,
Ayak seslerim ıssızlığın sessizliğinde,
İçimde yanan bir külhan var ateşi harlı,