Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Pencereler

Hoyrat ellerde kibar karanfil,
Pencerelerde sardunyalar yalnız,
Benim ki sevda değil baş belası,

Gözümün nuru, caanım efendim.
Ne sesini duydum, ne yüzünü gördüm.
Bana bu yaptıkların reva mı?
Kalbimin aşk perisi, serv-i revanım.
Ruhum senin esirin, perişanım

Sonsuzluğa uzanan tüm yollara
Adını yazıyorum.
Hangi yoldan geçersen geç,
'Seni seviyorum' okuyacaksın.
Çınara yazar gibi aşkımın adını,
Kalbime büyük harflerle kazıyorum.

Gece bugün görevine geç kaldı.
Neden diye sordum
Duymazdan geldi.
Göğe bak anla dedi sonra,
Günboyu yetmemiş gibi,

Her gün uyuyup kalıyorum,
Olmayan işime geç kalıyorum,
Esbab ı mûcibe’si budur,
Beş parasız, çulsuz oluşum,

Bir isteğim var senden
Özel ulağım olur musun?
Beni sen anlat onlara,
Sensin beni anlayan, en iyi tanıyan,
İçe kapanışlarımı, susuşlarımı,
Geriye çekilişlerimi yaşayan,

Göğe uzanır elleri huşu içinde,
Sus olur konuşmaya varmaz dili,
Gözlerinde kıvılcımlar ateş saçar,
Sarılır sımsıkı öper O’nu yüreğinden.

Mum ışıkları dans ediyor duvarlarda,
Pencerelerde uykunun nefes alış verişi,
Yağmurlarla yıkanan güzelleşen şehir,
Çift atlı turist faytonları çakırkeyif,

Gecenin ağır siyah tülü,
Gizlemiş gölgenin ardında ki gölgemi,
Ayak seslerim ıssızlığın sessizliğinde,
İçimde yanan bir külhan var ateşi harlı,

Öyle güzel SEN deyişin var ki bana,
Şiir gibi bir sesleniş,
Melodik bir tını kulağı okşayan,
SEN deyiş içli bir iç çekiş sanki,
Yüreğimi hoplatan!