Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Kendimden çoğalan
Kendimden artanım
Bir gün karşılaşacağız
Kendisiyle tanışacağım

Doğarken başlamış şanssızlığım,
Erken gelmişim dünyaya
Zaman girmiş aramıza
Bu yüzden sana geç kalışım.

Buz kesiyor diller,
Ağızlarda mahzur harfler,
Dudaklar kilitleniyor,
Düşünceler üşütüyor,
Zemheri zürafası gibiyiz

Sabah güneşinin güne öfke kustuğu saatler,
Üç kafadar tabana kuvvet çıktık yola,
Niyet Üçyol’dan Kızılçullu deresine yüzmeye,

Kısa devrelidir yaz aşkları,
Mavi sularda göz kamaştırırlar,
Su perileri gibiler günümüz kızları,
Büyüleyen bir güzellik var onlarda,
Göz kırpıyorlar sanki parlak yıldızlar,

Pencere önünde oturmuş yorgun, bıkkın,
Benzi solmuş, sararmış,
İçin, için çürüyen çile yumağı kadınlar,
Çatlamış dudaklarında sigaralar,

Tesadüftü belki anlayamadım,
Bir bilge ile tanış oldum,
Hüzünlerle dolu gönlümü,
Açtım ona,
Sordum, neden diye?

Korkarım göremezsem seni bilmem ne yaparım
Kendimi bulmak için bazen dönüp içime bakarım
Keşkeler ile konuşmak yazmak işaretidir acizliğin
Korkularından biridir insanın unutkanlık
Korkuyorsan aşktan sevmeyi bilmiyorsun

Uyandım,
Uzun bir uykudan
Kabuslarla doluydu
Ateşlerde yandım
Sulara batıp çıktım

Kan kusan geceler ölüm habercileri,
Nefes almak zor yaşamaya güç gerek
İnsanlık düşmanı korona üstüne tüy dikti