Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Öylesine insafsız, kalpsiz,
Zalimce gelip geçtin ömrümden
Her adımında sevi eriyip aktı gönlümden
Beni bende hapseden buz kesen nefesimde
Aşkına köle etmek isteyen acımasızlığınla
Kalemimin ucunda sözlerimi kana bulayarak

Gitme diyerek ilenen
Bu kaçıncı şiirim sana

Çıktığımız yol bizimdi
Yalnızca senle ben ikimizin
Eksilirim gidersen, biterim

Yargıç

Sert mizaçlı, aykırı, somurtkansın diyorlar.
Sebebim…
Sinsi, karanlık kollarında gecelerin
Görünmez gözyaşları, acılar içinde büyüttüm,

Denizde hırçın beyaz köpüklü dalgalar
Gökyüzünde maviye kara çalmış bulutlar
Güneşin altın ışıklı kollarıyla bağlanmış
Gözyaşları acılarla dolu yoldur yaşamak

Seni sensiz sevmeye alıştım artık,
Korkuyorum söylemeye gel diye,
Aşk gel gitleri sonunda bitirdi beni,
Farklı hayatlar yaşasak da aslında birdik,

Yalan Çiçeğim

Unutmadığım
Kendi rengini bilmeyen güneş gibisin
Ruhumu aydınlattığından habersizsin

Başı avuçlarının içinde yabancı
Yürek acısını gömmüş toprağa
Şimdi ayrılamıyor başından yabancı
Bir zamanlar gözlerinin içi gülerdi,
Unuttun öğrenmedin mi gülmeyi?

Var mısın?
Yıldızları söndürelim bu gece
Denizleri estirelim deli, deli
Dalgalar kudursun!
Aysız, yıldızsız geceyi,
Karanlığa gömelim.

Kristaller gibi ışıdı güneş donmuş dallarda.
Buzlar çözüldü,çığ düştü,karlar eridi,dereler çağladı.
Isındı,soluklandı hayat başladı yumuşayan toprakta.
Kökler özlemle kıvrıldı,uzadı can suyuna erişti.

Tomurcuğa,çiçeğe durdu,çırılçıplak narin dallar.

Akşamüstleri ışıklarında
Yağmur bulutları
Dağlara kaçarken yakalanıyor
Çayırların çiçeklerin üstlerinden