Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Özlem dağ gibi büyür yokluğunda,
Sus! Bir nakarat su kuşunun ağzında,
Vadilerin yeşil serinliğinde,
Burcu burcu sesin duyulur,
Hep aynı acele,

Perdesiz penceremin camları,
Aynalar kadar temiz olsun,
Hep pırıl, pırıl parlasın,
Güneş girsin içeri ısıtsın içimi,
Günüm aydınlansın,

Kayanın kırığında yeşermiş bir incir fidanı,
Tarlaların su arığında gülümsüyor gelincik,
Dağların doruklarında açmış kar çiçekleri,
Kıyılarda ayaklarıma dolanır deniz börülceleri,

küre-i arz'ın da tekerine çomak soktular
tersine dönmekte şimdi çarkı dünyanın
ve de arz-ı cenubi, arz-ı şimalin...
...
yağ be mübarek, yağ(!)
çisil çisil yağ, ahmak ıslatan

Niye geldin? Ne vardı aklında?
Bir kalbin enkazını görmek için mi?
Bir aşkın ölüm fermanını okumak için,
Ağlayıcıları seyretmek için miydi yoksa?

Bıraktığın son hatıra busesiz veda satırıydı.
Yüzüme bakmak cesaretini bulamamıştın.
Ayrılık yaman bir kelime ölüm kadar acıydı.
Sen aşkımın ilkbaharı değil dört mevsimiydin.

Sabah güneşinde çiçeklerin duruşu kokuları başka,
Bahçemde ayaklarıma dolandı sarmaşık dalları,
Okşar gibi usul, usul yukarıya ellerime tırmanır,
Yapraklar avuçlarımda ince dalları sarar kollarımı,

Hoyrat rüzgârlardı saçları dağıtan,
Kirpiklere çekilen siyah çizgiler kim için?
Efsane aşkların mektupları saçılmış etrafa,
Süzülüyorlar kâğıttan uçaklar gibi nazlı,
Heyecan, merak, hayranlıkla izliyorum,
Demet, demet çiçekler, buketler,

Yaşlı çınarın altında hazan yaprağı
Bana titrediğini söylemedi.
Rüzgarda uçuşan saçlarının anısı
Gizli bir yolculuğa çıkmıştı gözlerin.
Bir ürkek ceylandı bakışların,
Çavlanlardan akan sular kadar duru.

Şarkılarda seni söyledim
Öykülere romanlara yazdım seni
Türkülerle seni çağırdım
Sen vardın şiirlerimde