Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Her şey yeniden başlıyor.
Saat yine gecenin ikisini vuruyor
Adaletin açtığı yaralar kanayacak yeniden
Biri uzaklar da bir yerde,
Başka biri belki çok yakınımda

Gitmek mi, beklemek mi ben,
Susmak mı, konuşmak mı sen?
Sen çok anlamsız bir anın,
Zor bir coğrafyanın kadını,
Ben zamane şairi,

Hor kullanıyormuşum şiirlerimde sözcükleri(?)
Oysa ben dizelerimin arasında,
Hoş görürüm onları, okşarım,
Sahafların tozlu raflarından indirdiğim,
Özlü betimlemelerle sevgiler, güzellikler yüklerim.

Sözlerine döndü bakışlar dünlerden bir gün,
Sonra şiirler kadar çekici gözlerin derinliğine,
Hazandı, güzdü dallar üşüdü yapraklar düştü,
Yolumu kaybettiğim, yıldızımın kaydığı gece de,
Aşkın alev topu, yaktı savunmasız biçare ruhu,

Aldatıldığım oldu bazı, bazı,
Aldandığım bile hatta
Ama aldatmadım hiç seni, zamanı,
Aldatılmış olsam da gerçeği,

Tutunma

“Her aşk hikayesiyle gelir”
Ah Beyoğlu, bir beyin oğlu,
Zor beyin oğlu,
Sömürdü, kanımı emdi,

Tek sen misin şu koca âlemde yalnız olan?
Keşke sen olsan… Ah! Keşke sen olsan,

Tanrı onu özenmiş de yaratmış,
Gören bir daha bakar, başı döner,
Hilal kaşları, yürek delen bakışları
Tatlı dili, aklımı çeldi baştan çıkardı beni,
Yandım ah yandım ben ona,

Benimle birlikte yürüyen bir gölge
Birde benimle büyüyen bir öfke var
Sinmişler içime, inmişler en derine
Benimle birlikte büyüyenedir öfkem

Gülünce cümbüşlü bin bir renkli bahar,
Katmerli kırmızı gülden alacalı ebruliye,
Zümrüt yeşili çayırlar raks eder gözlerinde,
Sesinin tınısı, nefes alışlarının ahengi,