Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Sen Olmasaydın Gönül

Sarı saçlı, solgun yüzlü mimozalar
Gülmeyi bilmez, güneşi sevmezler
Çok renkli yaşamın kaynağıdır tayft
Tüm renkler gün batımı pencerelerde

Kavağa çıkmış balık,
Söğüt dalına yuva yapmış manda,
Ayakta ölen ağaçlar gibi,
Rakı şişesindeki adam;
Kim?
Benim,

İlk sesini duydum şırıl, şırıl akan su
Rüyalarımı süsleyen o sonsuz maviliği,
Karşı kıyı Avrupa, ben Asya iki kıtayız,
Ege’nin mavi sularında yüzen sedef adalar,
Yasaklı bakir koylar, masum insansız adalar,

Pazar sabahları erken,
Gelir odama,
Girer koynuma usulcacık.
Kedi gibi sokulgan,
Sarılır bana sıcacık.

Gece bugün görevine geç kaldı.
Neden diye sordum
Duymazdan geldi.
Göğe bak anla dedi sonra,
Günboyu yetmemiş gibi,

Sabah pencerem de bir çift kumru
Tüylerini kabartmış gagası camı tıklıyor
Seyre daldım bu saf ve masum güzelliğe
Rengarenk çeklerle şenlendi pencerem
Birden bire hoş kıpır, kıpır oldu içim

Pencereler

Hoyrat ellerde kibar karanfil,
Pencerelerde sardunyalar yalnız,
Benim ki sevda değil baş belası,

Gözümün nuru, caanım efendim.
Ne sesini duydum, ne yüzünü gördüm.
Bana bu yaptıkların reva mı?
Kalbimin aşk perisi, serv-i revanım.
Ruhum senin esirin, perişanım

Şair elinde kalemi bir parça kağıt,
Sen ben hepimiz gibi yaşar, yaşamaz
Yer içer yatar kalkar uyur uyanır
Hepimizin göğü altında sokakta caddede
Ormanın yeşilinde, denizin mavisinde

Öyle Kolay Değil

Bir organ kısa devre yaparsa ne olur?
En iyimser sonuç arayışlar başlar.
Kendini bulmak için düşersin yollara,