Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Kısa devrelidir yaz aşkları,
Mavi sularda göz kamaştırırlar,
Su perileri gibiler günümüz kızları,
Büyüleyen bir güzellik var onlarda,
Göz kırpıyorlar sanki parlak yıldızlar,

Pencere önünde oturmuş yorgun, bıkkın,
Benzi solmuş, sararmış,
İçin, için çürüyen çile yumağı kadınlar,
Çatlamış dudaklarında sigaralar,

Tesadüftü belki anlayamadım,
Bir bilge ile tanış oldum,
Hüzünlerle dolu gönlümü,
Açtım ona,
Sordum, neden diye?

Korkarım göremezsem seni bilmem ne yaparım
Kendimi bulmak için bazen dönüp içime bakarım
Keşkeler ile konuşmak yazmak işaretidir acizliğin
Korkularından biridir insanın unutkanlık
Korkuyorsan aşktan sevmeyi bilmiyorsun

Uyandım,
Uzun bir uykudan
Kabuslarla doluydu
Ateşlerde yandım
Sulara batıp çıktım

Kan kusan geceler ölüm habercileri,
Nefes almak zor yaşamaya güç gerek
İnsanlık düşmanı korona üstüne tüy dikti

Uyandım,
Uzun bir uykudan
Kabuslarla doluydu
Ateşlerde yandım
Sulara batıp çıktım

Ben kötü kedi Şerafettin,
Diyorum kendi kendime,
Ne kadar kötü, nasıl kötü,
Demiyorum kimselere,
Ne kendime ne kendi kendime,

Küçük Çoban

Aklım yabanda koyun otlatan,,
Küçük çobanda kaldı.

Çelimsiz bedeninde kocaman bir baş,

Ağzımı, burnumu, dudaklarımı bir maske tutuklamış
Güzel, çirkin, zengin, fakir, erkek, kadın çocuk dememiş,
Altında biriken öfke, korku, usanç, isyanları tetikler,
Sevdalıklarla öpülmüş dudaklar şimdi küsmüşler,