Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Her biri ışıksız sevimsiz,
Soru sözcükleri var ya,
Seni düşünürken aklımı çeliyor,
Kendime itiraf ediyorum:

Yaprakların boynu bükülür,
Büyü bulaşır sessizliğe,
Beni bu akşam aramazsan,
Yarın hiç olur,
Biraz umut aşılarsan,

Kızgın kum çöllerini aşıp da geldiğim yâr,
Eyy karanlıkları gülistanlık eder sandığım,
Hani mutluluk olacaktı bu aşkın sonu,
Ne gam ceylan bakışlı bana yâr olmasa da.

Gökte güneşten parlak ışıklar,
İçimin denizlerinde büyüyor dalgalar,
Afatın sesiyle denizler yarılıyor,
Musa’nın heybetli hayalinde,

Bir türkü tutturursun en afilisinden
Yüzünde rengarenk güller açar
Gözlerinin içi güler mutluluk kıvılcımları
Süfli kaldırımlar değil ayağının altındaki

Sibirya soğuğu, kutup ayazı üşütmüyor beni.
Sensizliktir buzullara çeviren içimi.
Güneyden patlayan fırtınalar,
Sıcak yağmurlar getirir.
Sırtına çelik saplanmış beden bilir.
Yarası ölümcül ve derindir.

Açma kapısını paslı yüreğimin
Satır altları çizilmiş kitaplar
Ve hüznün asılı kaldığı perdeler
Artık adını unutmağa mahkum
Koca göbekli Papağan
Sakız kokulu mendillerde

Kırık Çatal'a şöyle bir uğramayı,
Keyifle birkaç kadeh parlatmayı,
Bir de çakırkeyif Kordon'da dolaşmayı,
Öyle özledim,öyle özledimki...

Tütün kokan daracık sokaklarını,

Böyle bir bakış işve ve göz,
Nazar değmesin diye o gözlere,
Güvercinlere yem atıyorum,
Çeşme meydanda kuşluk vakti,
Yağmurlu bir günde seninle,

Nedamet*

Kaçmak bu nedamet
Hissinden kurtulmak
Kendini aldatmaktır
Koşa, koşa kendine