Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Şarkılarda seni söyledim
Öykülere romanlara yazdım seni
Türkülerle seni çağırdım
Sen vardın şiirlerimde

Kar örtüyor izleri,
Rüzgar döneniyor kuytularda,
Bir ağrılı sessizliktir,
Kucaklayan her yanı.
Öfkeyle geliyor gece,
Beyazlara bürünmüş kentin üstüne.

Her biri ışıksız sevimsiz,
Soru sözcükleri var ya,
Seni düşünürken aklımı çeliyor,
Kendime itiraf ediyorum:

Yaprakların boynu bükülür,
Büyü bulaşır sessizliğe,
Beni bu akşam aramazsan,
Yarın hiç olur,
Biraz umut aşılarsan,

Kızgın kum çöllerini aşıp da geldiğim yâr,
Eyy karanlıkları gülistanlık eder sandığım,
Hani mutluluk olacaktı bu aşkın sonu,
Ne gam ceylan bakışlı bana yâr olmasa da.

Ne Yapmalı?

Şiirler zaman içinde sevgiliyi,
Şiirler raflar da sevilmeyi bekler.
Seçili dizeler okunmayı.
Şiirler benim aklım, fikrim, ruhum,

Uçarı çapkınlıklar yüklüydü bakışlarında.
Gökkuşağı aşk olmuştu gülen gözlerinde.
Dudaklarında arzu kıvrımları şehvetle dans ediyordu.
Dokunuşların değdiği yeri yakıp eriten alev toplarıydı

Yosun kokulu denizlerin ılık havasını getirmiştin bana,

Hayalleri gerçek kılmak,
Yeni hayaller kurmak için,
Kavuşmalıyız.
Aşkımı hasretinle yaşayamam
Kendi içine gömülmek eşiğidir ölümün

Siyah karanfillerin gözlerinde yaş,
Mor gözlü güller boyun bükmüş,
Acılar seni ona, beni sana yakın eden,
Karanlık güneşler açar yas evinde,

Kâh dua eder gibi, kâh,
Seni seviyorum der gibi,
Bakıyor, şaşırtıyor gözlerin,

Dinmez ER / Şiirleri / Çeşme / 2020. 12. 27 /