Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

İnadım İnat

Hayat bana reva gördüğün
Aysız gecelere,
Işıksız odalara,
Karanlığa mahkum gecelere,

Umutların katili bir kara büyü,
Yürekteki sıkıntı yiyip bitirir beni,
Ne kadar anlamsız yetmişinden sonra,
Akıl karıştıran kalbi yoran hezeyanlar,

En tekâmül etmiş canlı varlık, insan
Böyleyken neden sahip olduklarının
Kıymetini, kaybettiklerinin değerinin
Hesabını doğru yapamaz, örnek mi?

İnsanoğlu İnsana Şiir

Şansızlık budur işte,
Yeni bir şiire başlarken,
Zor soruya cevap vermek,
Kader dediğimizi kim yazmış?

Ne zaman hatırlasam göçüp gittiğini,
Morglar gelip geçer gözlerimin önünden,
Buz gibi soğuk, bembeyaz bir aydınlık,
Kapıları sessiz loş ve bomboş koridorlara,

Bak istersen avuçlarıma,
Çizgilerin ördüğü ağlar,
Her birine yüklenmiş gizli,
Geçmişin ve geleceğin izleri,
Delip geçecek gözlerim,

İşgalci yosunlar sarmış yüreği
Sana dair senden ne kalmış
Alıp götürmüşler.
Deli dolu şımarık kahkahalarını

Sen denizsin, ben gökyüzü,
Turkuaz, mavi-yeşil,
Üç rengi giyinmişiz,
İkimizde aşk ararken,
Anlamlı bir rastlantı

Duygulandım, heyecanlıyım,
Yazarken suskun.
Gözlerimin ışığı kalmamış sanki
Beynimin içinde bir saatli bomba,

Issız Ada

Bana bu satırları yazdıran ne,
Deryalara salan, hayallerle uçuran,
Bir güzele gönül vermenin adı sevda mı?
A’dan Z’ye alfabe boyu yaşayamadın,