Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Bin bir Çiçek bahçemi ziyarete gelen,
Erkenci bir kuşum bit de güneşim,
Nazilli basması renkli perdelerim var,
Hanem gibi tenha idi önceleri,

Aklımı başımdan aldı delice düşünce
Ya sözcükler ordusu geceyi işgalle
Şairin şiir yazmasını sabote ederse
Bağrış çığrış arasında biri;
Benim sözümü yaz ben layığım oraya,

Sonbahardı, kıştı mevsim,
Kar, buz, yağmur, fırtına,
Cılızdı güneşin sıcağı üşüdüm.
Bahardı yazdı yandım Allah!

Son Söz

Sabır bir kamburdu sırtımda,
Sensizlik taşınmaz yük oldu.
Hayalin bile artık çok ırak,
Kaldırdım ellerimi teslim oluyorum.

Nereye gider bu, asfalt yol?
Niye kana bulanmış?
.....
Bir dalki filiz vermiş,
Bir canki ömrün baharında,
Bir yiğitki erdemilk çağında,

Soranlara

Aşkın yarınları gizemlere dolu bir meçhul
Eker biçemezsin, ona elbise dikemezsin
Çaresi olmayan zulüm, şifasız hastalık
Sorana cevabım, asıl neden bu

Sorgu Odasında ki…

Alaca renkli günbatımın da,
Bir kapı açılır ürpertir içini esintisi,
Bıkkınlık, can sıkıntısı,
Ya da başka bir güdü,

Göğün yükselen rengi silik buğulu,
Bildiğiniz canlı parlak değil başka bir mavi
Damarlarımda dolaşan kan yerine buz,
Ki; ateşi yakacak hünerli bir ele ihtiyaç var.

Neden bölük pürçük uyku içindesin,
Pembe rüyalar gördün mü sen hiç,
Üç başlı masal ejderleri ile savaştın mı,
Uzun şiirlerin içinde aradığın ne,

Yaşlı çınarın altında hazan yaprağı
Bana titrediğini söylemedi.
Rüzgarda uçuşan saçlarının anısı
Gizli bir yolculuğa çıkmıştı gözlerin.
Bir ürkek ceylandı bakışların,
Çavlanlardan akan sular kadar duru.