Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Sorgu Odasında ki…

Alaca renkli günbatımın da,
Bir kapı açılır ürpertir içini esintisi,
Bıkkınlık, can sıkıntısı,
Ya da başka bir güdü,

Göğün yükselen rengi silik buğulu,
Bildiğiniz canlı parlak değil başka bir mavi
Damarlarımda dolaşan kan yerine buz,
Ki; ateşi yakacak hünerli bir ele ihtiyaç var.

Neden bölük pürçük uyku içindesin,
Pembe rüyalar gördün mü sen hiç,
Üç başlı masal ejderleri ile savaştın mı,
Uzun şiirlerin içinde aradığın ne,

Yaşlı çınarın altında hazan yaprağı
Bana titrediğini söylemedi.
Rüzgarda uçuşan saçlarının anısı
Gizli bir yolculuğa çıkmıştı gözlerin.
Bir ürkek ceylandı bakışların,
Çavlanlardan akan sular kadar duru.

Şarkılarda seni söyledim
Öykülere romanlara yazdım seni
Türkülerle seni çağırdım
Sen vardın şiirlerimde

Kar örtüyor izleri,
Rüzgar döneniyor kuytularda,
Bir ağrılı sessizliktir,
Kucaklayan her yanı.
Öfkeyle geliyor gece,
Beyazlara bürünmüş kentin üstüne.

Her biri ışıksız sevimsiz,
Soru sözcükleri var ya,
Seni düşünürken aklımı çeliyor,
Kendime itiraf ediyorum:

Yaprakların boynu bükülür,
Büyü bulaşır sessizliğe,
Beni bu akşam aramazsan,
Yarın hiç olur,
Biraz umut aşılarsan,

Kızgın kum çöllerini aşıp da geldiğim yâr,
Eyy karanlıkları gülistanlık eder sandığım,
Hani mutluluk olacaktı bu aşkın sonu,
Ne gam ceylan bakışlı bana yâr olmasa da.

Şair elinde kalemi bir parça kağıt,
Sen ben hepimiz gibi yaşar, yaşamaz
Yer içer yatar kalkar uyur uyanır
Hepimizin göğü altında sokakta caddede
Ormanın yeşilinde, denizin mavisinde