Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Derin bir uykuya dalmaktı umudum,
Karanlık kuyuların en derinine düştüm.
Endazesiz, şirazesi olmayan,
Öylesine kara bir delik ki,
Gözlerimin şavkı yetmez,
Haykırsam sesimi kimsecikler duymaz.

Ağzımı, burnumu, dudaklarımı bir maske tutuklamış
Güzel, çirkin, zengin, fakir, erkek, kadın çocuk dememiş,
Altında biriken öfke, korku, usanç, isyanları tetikler,
Sevdalıklarla öpülmüş dudaklar şimdi küsmüşler,

Zaman oluyor kuşkulanıyorum,
Derinden tuhaf bir sesle uyanıyorum,
Karamsar bir melodinin notalarını,
Hatırlatıyor sanki rüzgarın ıslıkları,

Hazırlıklar hazır akşam için,
Önce yıldızları yeri yerine,
Başıboş bulutlar koşup geldiler,
Dolunay bu gece onur konuğumuz,
Öyle bir gece başlıyordu ki,

Maniac*
O.R. Aka ile M. Ülküdaş’ın anısına…

Sana beni sevme dedim,
Yalvardım.

Ozan aşkta aradığı mutluluğu
Yazmakta buldu.
Uzaktan baktı hep, izledi.
Anılar öyle ağır geldi ki,
Yasaklar, tehlikelerle boğuştu,
Ozan asla unutmayacaktır,

Maraton

Ne kadar hüzünlüdür vedalar.
Mutluluk denen şey maraton sanki
İpi göğüslediğin de
Renkli koca harflerle yazılı

Denizle buluştu nehir,
Rengini ona verdi
Gök nasıl sevinçli, mavi,

Masallar Mutlu Sonla Biter

Masal gibi başlamışı bu aşk,
Masallar mutlu sonla biterdi,
Masal gibi bitmedi ne yazık,

Çeşmeye gelen her göz deniz arar,
Denize koşar, evler denize bakar,
Çocukların üçünün beşinin adı deniz,
Sokakları yosun, balık, anason kokar,