Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Doğarken başlamış şanssızlığım,
Erken gelmişim dünyaya
Zaman girmiş aramıza
Bu yüzden sana geç kalışım.

Buz kesiyor diller,
Ağızlarda mahzur harfler,
Dudaklar kilitleniyor,
Düşünceler üşütüyor,
Zemheri zürafası gibiyiz

(Bir garip âşık NEZİR’in anısına saygıyla)

Yüreğimde hasret gözlerimde özlem
Çeşmenin yumurta pişiren sıcağında
Kucağımda gelincikler, sümbüller,

Kendimden çoğalan
Kendimden artanım
Bir gün karşılaşacağız
Kendisiyle tanışacağım

Sabah güneşinin güne öfke kustuğu saatler,
Üç kafadar tabana kuvvet çıktık yola,
Niyet Üçyol’dan Kızılçullu deresine yüzmeye,

Gözyaşlarım da gizemli denizlerin tuzu,
Sislerin içinde tanımsız ürkünç gölgeler,
Uçurumların dibinde unutulmak,
Kenarında hatırlamaya yürek ister,

Korkarım göremezsem seni bilmem ne yaparım
Kendimi bulmak için bazen dönüp içime bakarım
Keşkeler ile konuşmak yazmak işaretidir acizliğin
Korkularından biridir insanın unutkanlık
Korkuyorsan aşktan sevmeyi bilmiyorsun

Uyandım,
Uzun bir uykudan
Kabuslarla doluydu
Ateşlerde yandım
Sulara batıp çıktım

Kan kusan geceler ölüm habercileri,
Nefes almak zor yaşamaya güç gerek
İnsanlık düşmanı korona üstüne tüy dikti

Uyandım,
Uzun bir uykudan
Kabuslarla doluydu
Ateşlerde yandım
Sulara batıp çıktım