Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Yaktılar sevgili gibi uğurladığımız gemileri,
Yıktılar beni sana kavuşturacak köprüleri.
Sana çıkan tüm yolları çıkmaz sokak yaptılar.
Köşebaşlarına diktiler yedi başlı ejderleri.

Ördüler aramıza kalın yüksek duvarlar.

Herkes gibi tutunmak istemişti hayata,
Kontrolsuz o hırsla avuçlamıştı çiçekleri,
Beyoğlu’nun bilinmezlerle dolu karmaşasında,

Maniac*
O.R. Aka ile M. Ülküdaş’ın anısına…

Sana beni sevme dedim,
Yalvardım.

Ozan aşkta aradığı mutluluğu
Yazmakta buldu.
Uzaktan baktı hep, izledi.
Anılar öyle ağır geldi ki,
Yasaklar, tehlikelerle boğuştu,
Ozan asla unutmayacaktır,

Maraton

Ne kadar hüzünlüdür vedalar.
Mutluluk denen şey maraton sanki
İpi göğüslediğin de
Renkli koca harflerle yazılı

Denizle buluştu nehir,
Rengini ona verdi
Gök nasıl sevinçli, mavi,

Masallar Mutlu Sonla Biter

Masal gibi başlamışı bu aşk,
Masallar mutlu sonla biterdi,
Masal gibi bitmedi ne yazık,

Hazırlıklar hazır akşam için,
Önce yıldızları yeri yerine,
Başıboş bulutlar koşup geldiler,
Dolunay bu gece onur konuğumuz,
Öyle bir gece başlıyordu ki,

Çeşmeye gelen her göz deniz arar,
Denize koşar, evler denize bakar,
Çocukların üçünün beşinin adı deniz,
Sokakları yosun, balık, anason kokar,

Mahmut’un Yasak Meyvesi

Kendi fakir gönlü zengin biriydi.
Cebi ne para gördü ne cüzdanı oldu,
Dolu, dolu sevdi yüreği doldu taştı,
Eloğlu, bey oğlu, ağa oğulları,