Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Sözlerine döndü bakışlar dünlerden bir gün,
Sonra şiirler kadar çekici gözlerin derinliğine,
Hazandı, güzdü dallar üşüdü yapraklar düştü,
Yolumu kaybettiğim, yıldızımın kaydığı gece de,
Aşkın alev topu, yaktı savunmasız biçare ruhu,

Hor kullanıyormuşum şiirlerimde sözcükleri(?)
Oysa ben dizelerimin arasında,
Hoş görürüm onları, okşarım,
Sahafların tozlu raflarından indirdiğim,
Özlü betimlemelerle sevgiler, güzellikler yüklerim.

Andımız vardı.
Yolumuz uzun,
Yollar dardı.
Koşuyor, koşamıyorduk.
Milyonlarca görünmez,
Kol ve göz,

Var mısın benimle yaşlanmaya?
Ciddiyim ve sözüm söz…
Nasıl mı?
Sana kitap okurum

Et ve kemikten ağlarla, metal dağlarıyla,
Sevgisiz, aşksız, ruhsuz büyüyorken kent,
Kendi içine çekildi gölgeler öksüz kaldı
Gecenin gözleri öfke dolu dilinde küfürler
Kaçacak bir yol bulamadım yalnızlığımdan

Her şey yeniden başlıyor.
Saat yine gecenin ikisini vuruyor
Adaletin açtığı yaralar kanayacak yeniden
Biri uzaklar da bir yerde,
Başka biri belki çok yakınımda

Gitmek mi, beklemek mi ben,
Susmak mı, konuşmak mı sen?
Sen çok anlamsız bir anın,
Zor bir coğrafyanın kadını,
Ben zamane şairi,

Benim Güzel Türkçem
Benim zengin, doğurgan,
Güzel dilim Türkçem,
Aşk için, senin adına şiirler yazmalı,
O akıcı, temiz Türkçeyle,

Oturmuş kalmış,
Kalk dedi ayak,
Yürüt beni,
Yürütmezsen

Aşksız hayat yaşanmamış hayat,
Bendim sana aşk şiirleri yazan,
Ve seni sevgi ve hasretle anan,
Bendim kayıp beni sende bulan.