Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Hükümlün Olayım

“Yürekte doğan ışık kalemde şiir olur.
Aşk sonu meçhul bir derinlikse,
Gökyüzü o denli yüksek ve sonsuz…
Her şiir aşk şiiri midir diye sorarsanız

Hüznün Öyküsü

Çeşme’de ebruli bir sabah başlıyor,
Tıpkı bizler gibi yaşlanıyor ayrılıklar.
Zemheri soğuklarda içimi ısıtırdı nefesin,
Güvercin kanadına yazdım adını bilmezsin.

Kopup gelmişsin Anadolu'mun yanık bağrından,
Çileyle yoğrulmuş bereketli topraklarından
Yüreğinde ezgiler, elinde saz kaderini yazmaya,
Nasibini almaya, acımasız Ankara bozkırından.

Plaklarda çalarsın, kitalara yazar,kasetlerde söylersin.

Aklıma güvenmişim,
Umursamadım belki de,
Not almamışım bir kenara,
Yılı, ayı, günü önemsememişim,,

Şiirlerle beraber ıslandık yağmurda
Böyle başladı alacakaranlığı günahın
Zamanın köhne kapılarına kilit vurdum.
Böyle büyüttüm bu günahı…

Ormanlardı gürül, gürül besleyen toprağı,
Yunuslardı dalgalarla denizleri karıştıran,
Kıskançlık krizlerine giren martılardı,
Şafak sökümünde ovaların yeşermesi,
Bakir kızların bahar şenliklerinde coşkuları,

Günün en cümbüşlü saatleri,
En cafcaflı renk ordusu arkasında,
Yürüyor akşamüstü geceye gururla,
Çıngıraklı bir gülüş, çapkın bir bakış,

Hiçlikten başlıyor yolculuğum
Hiç izi olmayan yollara izimi bırakacağım
Hiç gidilmemiş limanlarda
Haritalarda görünmeyen ıssız adalarda
Hiç söylenmemiş sözler kitabı sana adanmıştı
Hiç bilmediğim dualarla,

Gözleri yolda, kulağı kapıdaydı
Şairin beklediği gelmedi
Endişeleri gerçeğe döndü
İşaret fişeği yalnızlık günlerini başlattı
Diz dize, göz göze oldukları parklarda

Beyaz barış güvercinleri uçurdum.
Kaç zaman geldi geçti barışmadı,