Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Gidiyorum.
Umutsuz yaşamların, mevsimlik yıkımların
Yerin dibine battığı yerleri görmeye
Efkarlarımı dağıtacağım bir diyar bulmaya…
Kronik yalnızlıklarımdan kurtulamayacağımı
Bile bile hem de…

Ayları günleri saydı insan,
Niçin?
Elbet dünyaya gelmek,
Ve yaşamak için…
Hep başının üstündeydi,

Doğuşun muhteşem,
Batışındaki ihtişam,
Harikalar diyarında,
Her gün sizinleyim,
Altın ışıklı haleyi ve seni,

Şiirlerle beraber ıslandık yağmurda
Böyle başladı alacakaranlığı günahın
Zamanın köhne kapılarına kilit vurdum.
Böyle büyüttüm bu günahı…

Hiçlikten başlıyor yolculuğum
Hiç izi olmayan yollara izimi bırakacağım
Hiç gidilmemiş limanlarda
Haritalarda görünmeyen ıssız adalarda
Hiç söylenmemiş sözler kitabı sana adanmıştı
Hiç bilmediğim dualarla,

Kopup gelmişsin Anadolu'mun yanık bağrından,
Çileyle yoğrulmuş bereketli topraklarından
Yüreğinde ezgiler, elinde saz kaderini yazmaya,
Nasibini almaya, acımasız Ankara bozkırından.

Plaklarda çalarsın, kitalara yazar,kasetlerde söylersin.

Evrensel Bir Şiirdir Aşk

İster güzelliğini göklere çıkarın,
İster kötü diye damgalayın
Evrensel bir şiirdir aşk!

Bugünlerde aklım çok karışık dostlar,
Aklı evvel örümcek kafalılar
Sağdan sola yazmayı dayatıyorlar.
Kargacık burgacık anlamsız şeyler,
Arap’tan Türk’e intikal harflermiş.
Beyinleri karıncalanmış zavallılar,

En çok neyi severim?
En çok seni severim
Usul, usul yağan yağmuru
Onun hüznünü,
Tavlı ıslak toprak kokusunu

Bir bardak daha koy masaya
Geç otur karşıma sende
Gözümü alıyor ışıkları söndür
Titrek bir mum ışığı yakışır bu sahneye
Ayda bir yüzünü gördüğüm
Mehtabı, uzak yıldızları sevmiyorum