Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Sararıp soluyor günler
Yapraklar güz kokulu şiirler
Bana bir yer vermedin yüreğinde
İç sesim faili meçhul oldu gidişinle

Çorak gönlümü serinleten vahasın,
Hüzünlü limanlardan kalkan,
Sarhoş gemiler gibi dalgalanan,

Kimler, kimler neler, neler istediler şairden,
Hep bir şeyler koparıp almayı başardılar,
Ben olmayı başaranda oldu başaramayanda,
Olan bana oldu sonunda var olan nem varsa,

Göğü seyrediyorum,
Yıldızların parlak çıplaklığını,
Birine diyeceklerim var.
Acıları ardıma katıp geldim,
O yüzden her akşam,

Sen beni en ince yerimden vurdun,
Başımı eğmeye, belimi bükmeye,
Zorladın beni…
Şimdi karşıma geçmiş af mı diliyorsun?

Var mısın?
Yıldızları söndürelim bu gece
Denizleri estirelim deli, deli
Dalgalar kudursun!
Aysız, yıldızsız geceyi,
Karanlığa gömelim.

Erken kalkıyorum.
Erken yola düşen çok yol alır,
Sözü var ya hani,
Sözde kalmasın diye yürüyorum.
Bir yol ayrımında küçük bir mola,
Kimseler görünmüyor ortalarda,

Yorgun Hayatlar

Batan günün kızıllığı,
Camları rengine boyarken,
Yeni bir masal dünya,
Göigeler de görsel bir şov,

Çok şeyler değişecek diyorlar,
Nasıl inanayım,
Ölümcül ağrılar içinde her yanım,
Görmüyorlar, bilmiyorlar mı,

Yolumu kesiyor perdelerden sızan ışıklar,
Soruyorlar nereye böyle?

Aşığım diyorsan sevgiliye vermelisin yüreğini,