Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Karnım acıkınca,
Sizi bilmem ama ben
Şiiri ekmek yerine sayarım.
Buruk tebessümlerimin

Bendeki Sen

Ne büyük saadet seni sevmek!
Gözlerinin rengini okuyabilmek,
Yakıp kül eden bakışlarında erimek
Narin gül pembesi ellerine, incecik

Bir Seni Yazıyorum Bana
Bir Beni Sana
Yetmiyor…

Yeni bir şiire başlamak gibi

Bir Karışıklık Var Bu İşte

Bağırsam avaz, avaz sesimi,
Hıçkırıklarla boğulsam,
Nefesimi duyan yok!
Soran olmayacak,

Bıkkın, yılgın kalkıyorum yataktan
Yalnızlığım uyuyor hala yatağımda
Halimi bilseydin gelseydin fakirhaneme
Yıldızları söndürürdük ve tüm ışıklarını kentin
Sakız’dan rüzgar eser dalgalanırdı sakin sular
Karanlık sessiz adımlarla dolaşır geceleri

Benimle birlikte yürüyen bir gölge
Birde benimle büyüyen bir öfke var
Sinmişler içime, inmişler en derine
Benimle birlikte büyüyenedir öfkem

Gülünce cümbüşlü bin bir renkli bahar,
Katmerli kırmızı gülden alacalı ebruliye,
Zümrüt yeşili çayırlar raks eder gözlerinde,
Sesinin tınısı, nefes alışlarının ahengi,

Derin bir uykunun içindeydi kent,
Uyku kaçağı biri dolaşıyordu, sokak,
Cadde, sahil, park, bahçe seçmeden,

Bir Gün Mutlaka
Soran gözlerle bakma bana öyle,
Uzatma elini plağı kaldırmak için,
Bırak sevgilim kalsın,
Boş ver ıslanan kirpiklerime,
Titreyen sesime,

Aldatıldığım oldu bazı, bazı,
Aldandığım bile hatta
Ama aldatmadım hiç seni, zamanı,
Aldatılmış olsam da gerçeği,