Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Ne zaman hatırlasam göçüp gittiğini,
Morglar gelip geçer gözlerimin önünden,
Buz gibi soğuk, bembeyaz bir aydınlık,
Kapıları sessiz loş ve bomboş koridorlara,

En tekâmül etmiş canlı varlık, insan
Böyleyken neden sahip olduklarının
Kıymetini, kaybettiklerinin değerinin
Hesabını doğru yapamaz, örnek mi?

Hani mutluluktu bu aşkın sonu
Karalar giyinmiş gece çöküyor üstüme
Sahip olduklarınla yaşamayı bilmeli
O gün o sevda yüreğe gömüldü sızısıyla

İnadım İnat

Hayat bana reva gördüğün
Aysız gecelere,
Işıksız odalara,
Karanlığa mahkum gecelere,

Umutların katili bir kara büyü,
Yürekteki sıkıntı yiyip bitirir beni,
Ne kadar anlamsız yetmişinden sonra,
Akıl karıştıran kalbi yoran hezeyanlar,

İçimde biri var.
Kanıma giren damarlarımda dolaşan,
Aklımı karıştıran,
Sözleri kulağımı çınlatan,

Ağlamak istemiştir her insan bu bir gerçek,
Bulutlarla bir olmak, yağmur gibi yağmak,
Zaman olur yabancı görmediği uzaklara gitmek,
İster kendini unutmuş bir tekneymiş gibi,

Kestin cezayı mahkum ettin beni,
Alışmak zor sensizlik boşluğuna,
Bensiz ne olacaksın sen düşün bakalım.
Cezanı şeytan verecek ışıksız kalacaksın,
Bir fırtına içinde, dışında bir kasırga esecek

Ayları günleri saydı insan,
Niçin?
Elbet dünyaya gelmek,
Ve yaşamak için…
Hep başının üstündeydi,

El yazması yazıları daha çok seviyorum.
Şiirleri içsel ve gizemli,
Şairliği umursamıyor şişinmiyorum,
Varsın birikedursun müsveddeler,