Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Gözlerini düşünüyorum.
Kendi sesini unutan biri oldum,
Konuşamıyorum.
Hayat buymuş demek,

Kim daha güçlü kimden
Gündüz geceden, gece gündüzden
Polis Jandarma’dan, Jandarma polisten
Özel güvenlik polisten, polis özel güvenlikten
Muhtar köylüden, köylü muhtardan
Ay güneşten güneş aydan

Korkmalı,
Hacının, hocanın,
Sahtesinden, iftirasından,
Tacizcisinden,
Vatan hainliğinden,

Paramparça duygularım.
Tamamlanmayı bekleyen
Bitmemiş,
Bir heykel gibiyim,kaskatı.
Bir eksiklik var sanki vücudumda.
Sesler yabancı,yollar yabancı.

İnadım İnat

Hayat bana reva gördüğün
Aysız gecelere,
Işıksız odalara,
Karanlığa mahkum gecelere,

Umutların katili bir kara büyü,
Yürekteki sıkıntı yiyip bitirir beni,
Ne kadar anlamsız yetmişinden sonra,
Akıl karıştıran kalbi yoran hezeyanlar,

İnsanoğlu İnsana Şiir

Şansızlık budur işte,
Yeni bir şiire başlarken,
Zor soruya cevap vermek,
Kader dediğimizi kim yazmış?

Ne zaman hatırlasam göçüp gittiğini,
Morglar gelip geçer gözlerimin önünden,
Buz gibi soğuk, bembeyaz bir aydınlık,
Kapıları sessiz loş ve bomboş koridorlara,

Bak istersen avuçlarıma,
Çizgilerin ördüğü ağlar,
Her birine yüklenmiş gizli,
Geçmişin ve geleceğin izleri,
Delip geçecek gözlerim,

İşgalci yosunlar sarmış yüreği
Sana dair senden ne kalmış
Alıp götürmüşler.
Deli dolu şımarık kahkahalarını