Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Gidiyorum.
Umutsuz yaşamların, mevsimlik yıkımların
Yerin dibine battığı yerleri görmeye
Efkarlarımı dağıtacağım bir diyar bulmaya…
Kronik yalnızlıklarımdan kurtulamayacağımı
Bile bile hem de…

Hüzzam faslı aşk faslı,
Hüzünlü bestelerin kaynağı,
Hüzzam, soylu aşkların makamı,
Şarkıları hançer yarası,
Rüyalarımda besteler güfteler,

Hükümlün Olayım

“Yürekte doğan ışık kalemde şiir olur.
Aşk sonu meçhul bir derinlikse,
Gökyüzü o denli yüksek ve sonsuz…
Her şiir aşk şiiri midir diye sorarsanız

Hüznün Öyküsü

Çeşme’de ebruli bir sabah başlıyor,
Tıpkı bizler gibi yaşlanıyor ayrılıklar.
Zemheri soğuklarda içimi ısıtırdı nefesin,
Güvercin kanadına yazdım adını bilmezsin.

Yaşanası Kent Çeşme

Çeşme gözümde, gönlümde yaşanası kent,
Yaz gelince büyük kentler kalabalıklağında,
Yazlıkçıları, tatilcileri, sanat misafirleriyle,
Sıcak yağmurların son damlaları altında,

Gölgeler uzuyor yavaş, yavaş,
Akşam oluyor akşam,
Pencerelerde ışıklar,
Sokak lambaları yanıyor,

Kan kusan geceler ölüm habercileri,
Nefes almak zor yaşamaya güç gerek

Bölük pörçük uykular
Gözlerde uykusuzluğun kanlı izleri
Bilinçaltında kargışlar
Yüz yıl savaşları…
Çeteledir yaşamın adı

Yaşamda Son Diyalog

Göz kapaklarım ağırlaşıyor,
Uyumak istiyorum.
Temiz hava almak istedim,
Pencere açıldı.

Anlatılmaz yaşanmış bazı şeyler
Zamanı zamansız yakaladım yazıyorum
Yelpaze esintisi geziniyordu yüzümde
Çöldeki yeşil vahaların serinliği gibi hoş
Issızlığın mutlak sessizliğinde billur gibi