Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Denizde hırçın beyaz köpüklü dalgalar
Gökyüzünde maviye kara çalmış bulutlar
Güneşin altın ışıklı kollarıyla bağlanmış
Gözyaşları acılarla dolu yoldur yaşamak

“Ayrılıklardır şiirler yazdıran”

Savın ne kadar doğru olsa da,
Ayrılık şiirleri yazma bana bir daha

“Ayrılıklardır şiirler yazdıran”
Savın ne kadar doğru olsa da,
Ayrılık şiirleri yazma bana bir daha
Yeter artık!
Aç bak kitaplarını,

Yolumu kesiyor perdelerden sızan ışıklar,
Soruyorlar nereye böyle?

Aşığım diyorsan sevgiliye vermelisin yüreğini,

Dışarıda zemheri kol geziyor,
Hava öyle bir soğuk,
Gecenin son adımları,
Vardı varacak yeni bir yıla,
Gökyüzü aydınlık

Anlatılmaz yaşanmış bazı şeyler
Zamanı zamansız yakaladım yazıyorum
Yelpaze esintisi geziniyordu yüzümde
Çöldeki yeşil vahaların serinliği gibi hoş
Issızlığın mutlak sessizliğinde billur gibi

Kim tutacak beni,
Gideceğim bu şehirden,
Bak yemin ediyorum,
Ne sevdi ne sevdirdi kendini,
Allah canımı alsın inan ki,

Daha önceleri duyduğum hiç görmediğim,
Söktüm kökünden yüreğimdeki dikenleri,
Hiç yazılmayan mektuplara cevap bekliyorum.
Duvar resimlerimi kurşuna dizmişler,
İşte şafak söküyor kar çiçekleri açmış,

Okurken, “ böyle şiir mi olur? “
Diyecekler çıkacak,
Olur, olur!

Ve sözler ete kemiğe bürünmüşse,
Okunmaya değer bulunmuşsa eğer,
Dağınık ve boş sayfalar kucak açar şaire,
Ne zaman böyle düşünmeye yönelsem,
Karalamalar defterimde çoğalıyor şiirler,