Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Yolumu kesiyor perdelerden sızan ışıklar,
Soruyorlar nereye böyle?

Aşığım diyorsan sevgiliye vermelisin yüreğini,

Dışarıda zemheri kol geziyor,
Hava öyle bir soğuk,
Gecenin son adımları,
Vardı varacak yeni bir yıla,
Gökyüzü aydınlık

Dumanlı dağların yarlarından,
Taşlı dikenli patikalarını geçip geldi.
Kucak dolusu anılarıyla,
Küller içindeki közlerin ışınlarıyla,
Yürüdü yapayalnız yarı üryandı,

Anlatılmaz yaşanmış bazı şeyler
Zamanı zamansız yakaladım yazıyorum
Yelpaze esintisi geziniyordu yüzümde
Çöldeki yeşil vahaların serinliği gibi hoş
Issızlığın mutlak sessizliğinde billur gibi

Kim tutacak beni,
Gideceğim bu şehirden,
Bak yemin ediyorum,
Ne sevdi ne sevdirdi kendini,
Allah canımı alsın inan ki,

Ve sözler ete kemiğe bürünmüşse,
Okunmaya değer bulunmuşsa eğer,
Dağınık ve boş sayfalar kucak açar şaire,
Ne zaman böyle düşünmeye yönelsem,
Karalamalar defterimde çoğalıyor şiirler,

Zamandan çalınan anlarla yaşamı
Sürdürülebilir kılmak zor be canım!
Zaman hırsızlığı sanalda olsa,
Ceza kanununda ağır cürüm,

Gelen kutumda meçhulden bir mesaj;
Çok konuşmamalı, susmalıymışım,
Yazmamalıymışım,
Sakıncalı konulara girmemeliymişim,
Üstüme vazife değilmiş!

Zor Şimdi

Bekledim, hiçbirşey beklemeden,
Bekledim, çokşey istemeden,
Sadece umut ettim hiçbirşey yapmadan,
Çürük çıktı tutunmak istediğim ipler,

Nasıl dalıp gitmişim,
Taze ot kokulu çayırların yeşiline,
Ayaklarım şırıl, şırıl akan dere içinde,
Yaş üççeyrek asır, artı beş mi oldu?
Öyle mi geliyor yoksa bana,