Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Tanık olmak varmış kaderine,
Şiirlerin efendisinin
Her gün içten çürüyerek,
Kesilerek elden ayaktan,
Yavaş, yavaş sessiz, sedasız,

Uzandık dinlenen ılık kumsala,
Dalgalar okşarken ayaklarımızı,
Seyrederken gökte yıldızları,
Seni her şeyden ve herkesten,

Bir insan kaç kere kandırılır,
Kaç kere yalanlara sarılır,
Bir erkek, bir kadını taparcasına sever mi,
Aşk kutsal bir duygu mudur?

Su gibi duru akan bir aşk,

Kalmadı içimde
Ne yaşama sevinci, ne bir arzu
Yatıyorum peşimde yalnızlık
Kalkıyorum önümde ayrılık

Belleğim benim kara kutum
Yaşanmış kısır umut parçacıkları,
Mide bulandıran sahte aşk tiratları
Dini, dili, ırkı önemsiz sevgililerle dolu
Yaşayamadıklarım, anlatamadıklarım
Suskundum sorgulamaların yanıtlarına

Kızıl alevlerle aydınlanıyordu meydan
Yıldızlar ve ay seyrediyordu yanan geceyi
Yorgun yılgın bıkkındım

Hoş geldin karalama sayfama
İlk aşklarımın unutulmaz çiçeği
Göz kamaştıran hoş kokulu güzellik!
Karanfilim sefalar getirdin deste, deste

Aysız gecelerde yaktığımız ateşler,
Buzul düşler, yağan yağmurlar, karlar,
Gökkubbe de yıldızlardan kopan hayatlar,
Yüzümü maskeleyen yaşamayı zindan eden,

Eğdim başımı usulca önüme,
Ateşli bir körük göğsümde nefesim,
Aydınlık göğün altında gözlerim,
Bir tünelin zifir karanlığında,
Göz gözü görmeyecek kadar körüm.

Rüya mı görüyorum gözlerim açık
Aynadaki yüzümü tanımıyorum
Bir isim sayıklıyorum tanıdığım
Akla karayı oldum olası karıştırırım