Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Ben kötü kedi Şerafettin,
Diyorum kendi kendime,
Ne kadar kötü, nasıl kötü,
Demiyorum kimselere,
Ne kendime ne kendi kendime,

Hüzünler aşklar ayrılıklar özlemler
Kromozomudur şiirlerimin
Kentin en kalabalık meydanında
Ağlayan bir tambur sesi,

Küçük Çoban

Aklım yabanda koyun otlatan,,
Küçük çobanda kaldı.

Çelimsiz bedeninde kocaman bir baş,

Tesadüftü belki anlayamadım,
Bir bilge ile tanış oldum,
Hüzünlerle dolu gönlümü,
Açtım ona,
Sordum, neden diye?

Pencere önünde oturmuş yorgun, bıkkın,
Benzi solmuş, sararmış,
İçin, için çürüyen çile yumağı kadınlar,
Çatlamış dudaklarında sigaralar,

Kısa devrelidir yaz aşkları,
Mavi sularda göz kamaştırırlar,
Su perileri gibiler günümüz kızları,
Büyüleyen bir güzellik var onlarda,
Göz kırpıyorlar sanki parlak yıldızlar,

Doğarken başlamış şanssızlığım,
Erken gelmişim dünyaya
Zaman girmiş aramıza
Bu yüzden sana geç kalışım.

Buz kesiyor diller,
Ağızlarda mahzur harfler,
Dudaklar kilitleniyor,
Düşünceler üşütüyor,
Zemheri zürafası gibiyiz

(Bir garip âşık NEZİR’in anısına saygıyla)

Yüreğimde hasret gözlerimde özlem
Çeşmenin yumurta pişiren sıcağında
Kucağımda gelincikler, sümbüller,

Kendimden çoğalan
Kendimden artanım
Bir gün karşılaşacağız
Kendisiyle tanışacağım