Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Kötü Adam

Gün denizin ufkuna çekildi kanlar içinde,
Gece kötülüklerle geliyor üzerime,
Onu hiç böyle görmemiştim,
Sevdiğim kötü, kötü bakıyor yüzüme,

Ben kötü kedi Şerafettin,
Diyorum kendi kendime,
Ne kadar kötü, nasıl kötü,
Demiyorum kimselere,
Ne kendime ne kendi kendime,

Kutlu Gün
Yeri gelir bir bilgedir ozan,
Bilge gibi konuşur,
Dinletir söylediklerini,
Bilge gibi yazar,
Eğitir, öğretir icabında,

Usulca tutup elimden aşkın mabedine giden yolda
Dinmesin, hiç dinmesin usul, usul yağan kar gibi
Başlayan uzun soluklu aşklar senfonisi
Kutsal ayini âşıkların keman sesiyle başlasın
Seven ruhları kutsasın kemanın hüzünlü sesi
Nedendir daima aynı sözcüklere sarılışımız

Kutsalım

Aklımı kiralamadım.
Satılığa çıkarmadım,
Kuşatma çabaları boşuna
Vicdanım hür,

sen ben
çatışan
iki kutupuz
sen eksi ben artı
yan yana gelemiyoruz
karar verdim

Derin bir uykuya dalmaktı umudum,
Karanlık kuyuların en derinine düştüm.
Endazesiz, şirazesi olmayan,
Öylesine kara bir delik ki,
Gözlerimin şavkı yetmez,
Haykırsam sesimi kimsecikler duymaz.

Neye, niçin herhangi bir zaman,
Dokunup koklasam,
İçimde çürüme tedirginliği, çürümüş korkusu,

Saplantı, can sıkıntısı, hastalık mı,
Saklandığım yalnızlıklar mı yoksa?

Ağzımı, burnumu, dudaklarımı bir maske tutuklamış
Güzel, çirkin, zengin, fakir, erkek, kadın çocuk dememiş,
Altında biriken öfke, korku, usanç, isyanları tetikler,
Sevdalıklarla öpülmüş dudaklar şimdi küsmüşler,

Zaman oluyor kuşkulanıyorum,
Derinden tuhaf bir sesle uyanıyorum,
Karamsar bir melodinin notalarını,
Hatırlatıyor sanki rüzgarın ıslıkları,