Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Nedamet*

Kaçmak bu nedamet
Hissinden kurtulmak
Kendini aldatmaktır
Koşa, koşa kendine

Kamaşıyor gözlerini gören gözler,
Goncalar seninle çiçek açıyor,
Kalplerimiz senin için çarpıyor,
Varlığın mutluluğumuzun anlamı,

Hani o yıldızlara uzanan parlak yol,
Artık zifiri karanlık bir tünel gibi,
Kentte vitrinler zevksiz ellerin aynası,
Estetik fakirliği yap boz tahtası,

İlham şiirin perisi,
Vakti yeri yok gelir,
Bilir şiir yazılır,
Dizeleri okumak için,

Bir mumum ben odalarınızı aydınlatan
Taze bir dal gibi incecik,
Işığımla bir büyür, bir kısalırım,
Romantik takılan sarışınlardanım.
Bazen erir giderim bilinmezlere,
Söndürülürsem eğer günün birinde,

Yağmur bulutları yüklemiş gözlerin,
Yüreğinde hüzün dolu şarkılar…

Şöyle bir masa kursam ikimiz için

Merhaba Şair

Merhaba şair,
Adım Şiir.
Vakit gece yarısı
Yalnızların efkar saati

Gök kubbe mavişini kaybetmiş matemde
Yaşama sebebi ağaçlara küsmüş yapraklar
Çıplak dalların kırıldığı bir mevsimdeyiz
Işıkları sönmüş karanlığa saklanmış yıldızlar
Rüzgarlara boynunu büküyor ağaçlar
Şaşılacak şey mevsim kaçağı güneşi esir almış

Ebedi sessizliğin dünyasına,
Ak mermerlere şiirler yazanlar,
Kimler?
İki kelimeyi bir araya zor getirenler,
Doğru dürüst yazmayı beceremeyenler,

Çeşmeye gelen her göz deniz arar,
Denize koşar, evler denize bakar,
Çocukların üçünün beşinin adı deniz,
Sokakları yosun, balık, anason kokar,