Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Kar örtüyor izleri,
Rüzgar döneniyor kuytularda,
Bir ağrılı sessizliktir,
Kucaklayan her yanı.
Öfkeyle geliyor gece,
Beyazlara bürünmüş kentin üstüne.

Her biri ışıksız sevimsiz,
Soru sözcükleri var ya,
Seni düşünürken aklımı çeliyor,
Kendime itiraf ediyorum:

Yaprakların boynu bükülür,
Büyü bulaşır sessizliğe,
Beni bu akşam aramazsan,
Yarın hiç olur,
Biraz umut aşılarsan,

Kızgın kum çöllerini aşıp da geldiğim yâr,
Eyy karanlıkları gülistanlık eder sandığım,
Hani mutluluk olacaktı bu aşkın sonu,
Ne gam ceylan bakışlı bana yâr olmasa da.

Şair elinde kalemi bir parça kağıt,
Sen ben hepimiz gibi yaşar, yaşamaz
Yer içer yatar kalkar uyur uyanır
Hepimizin göğü altında sokakta caddede
Ormanın yeşilinde, denizin mavisinde

Öyle Kolay Değil

Bir organ kısa devre yaparsa ne olur?
En iyimser sonuç arayışlar başlar.
Kendini bulmak için düşersin yollara,

Çaresizliğimi kemiriyorum dişsiz bir fare gibi,
Yaşlı cambaz gibi titriyor ellerim, ayaklarım.
Düştü, düşecek önüme Azrail'n tırpanlı gölgesi,
Helalleşmeliyiz artık vakit daraldı dıostlarım.

Doğum, yaşam ve ölüm; üç perdelik bir oyun.

Her günün alacasında gelen,
Kulağımın pasını silen,
Yumuşak, sıcacık bir ses,

O Seven Biri
Bir adam oracıkta duvara yaslanmış ağlamaklı,
Radyoda buğulu sesiyle bir kadın şarkı söylüyordu.
“Günleri sayamadan geldi geçti aylar, yıllar,
Kimleri unutmadık ki, kimdi geride kalanlar”

Ne söylemek istesem sana,
Veya yazmak istesem,
Vazgeçiyorum sonra,
Uzun olur diye,
Şiir dilidir anlamları olur eder,