Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Kalemlere uzanan ellerimi gören
Pürtelaş koşarak geldi sözcükler,
Terk edip gittiğin bu kent bu yürek
Yok artık denen neler gördü neler yaşadı.
Gök delindi gözyaşları sağanak olup aktı,

Sitem

“Ayrılıklardır şiirler yazdıran”

Savın ne kadar doğru olsa da,
Ayrılık şiirleri yazma bana bir daha

Düşünüyorum güzelliğini,
Cümleler kurmadan nasıl anlatabilirim,
Aşk sözlerinin sevgi yoksulu olduğunu,
Hiçlerle doğan aşk sonsuza dek yaşar mı?
Benim seni sevdiğim kadar,

Aklıma gelmiyor değil hani
Alıp başımı gitsem diyorum
Gün ışımadan, kent uyanmadan
Yalnız kalsın, ayrılığı yaşasın

Aşkın gücüyle denizleri aşıp geldim.
Simurg’un kanatlarında,
Ayrılık vadisinde uçtum,
Kıskanç ovalar gerilerde kaldı.

Hüzün takıntılı şiirler yazıyorum.
Sen olmadığın sabahlara zaman küsüyor
Buğulu camlardan doğaya bakıyorum
Kokuna, gölgene hasret kar suskunluğuna,
Kara toprak bembeyaz bir yorganla örtülmüş
İçimde birden parlayan isyanla sarsılıyorum

Sokrates Ne Demişti

Yorgun düştüm bütün gün,
Başka bir derdim yok sanki,
Kafamı kurcalayan soruları,
Kendime sormaktan,

Son Söz

Sabır bir kamburdu sırtımda,
Sensizlik taşınmaz yük oldu.
Hayalin bile artık çok ırak,
Kaldırdım ellerimi teslim oluyorum.

Nereye gider bu, asfalt yol?
Niye kana bulanmış?
.....
Bir dalki filiz vermiş,
Bir canki ömrün baharında,
Bir yiğitki erdemilk çağında,

Soranlara

Aşkın yarınları gizemlere dolu bir meçhul
Eker biçemezsin, ona elbise dikemezsin
Çaresi olmayan zulüm, şifasız hastalık
Sorana cevabım, asıl neden bu