Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Ürkek bakışları endişeli,
Yorgun omuzlarında sonbahar yükü,
Belirsiz yaşının haritası yüzünde,
Gözlerinin odaklandığı nokta mavilik, deniz,
İçinde akmak koşmak sabırsızlığı,

Günlerdir yalnızsın,
Çerçevesiz, camsız, perdesiz,
Pencereden bakıyorsun dışarıya,
Ne var orada?
Bir dünya var!

Bin bir Çiçek bahçemi ziyarete gelen,
Erkenci bir kuşum bit de güneşim,
Nazilli basması renkli perdelerim var,
Hanem gibi tenha idi önceleri,

Aklımı başımdan aldı delice düşünce
Ya sözcükler ordusu geceyi işgalle
Şairin şiir yazmasını sabote ederse
Bağrış çığrış arasında biri;
Benim sözümü yaz ben layığım oraya,

Sonbahardı, kıştı mevsim,
Kar, buz, yağmur, fırtına,
Cılızdı güneşin sıcağı üşüdüm.
Bahardı yazdı yandım Allah!

Kalemlere uzanan ellerimi gören
Pürtelaş koşarak geldi sözcükler,
Terk edip gittiğin bu kent bu yürek
Yok artık denen neler gördü neler yaşadı.
Gök delindi gözyaşları sağanak olup aktı,

Sitem

“Ayrılıklardır şiirler yazdıran”

Savın ne kadar doğru olsa da,
Ayrılık şiirleri yazma bana bir daha

Düşünüyorum güzelliğini,
Cümleler kurmadan nasıl anlatabilirim,
Aşk sözlerinin sevgi yoksulu olduğunu,
Hiçlerle doğan aşk sonsuza dek yaşar mı?
Benim seni sevdiğim kadar,

Aklıma gelmiyor değil hani
Alıp başımı gitsem diyorum
Gün ışımadan, kent uyanmadan
Yalnız kalsın, ayrılığı yaşasın

Aşkın gücüyle denizleri aşıp geldim.
Simurg’un kanatlarında,
Ayrılık vadisinde uçtum,
Kıskanç ovalar gerilerde kaldı.