Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

İntihar öyküleri yazdım.
Ölümün ilk adımlarında gördüklerimi,
Burun kıvıranları, büzülmüş dudakları,
Ne inandılar, ne beğendiler.

Sitem

“Ayrılıklardır şiirler yazdıran”

Savın ne kadar doğru olsa da,
Ayrılık şiirleri yazma bana bir daha

Düşünüyorum güzelliğini,
Cümleler kurmadan nasıl anlatabilirim,
Aşk sözlerinin sevgi yoksulu olduğunu,
Hiçlerle doğan aşk sonsuza dek yaşar mı?
Benim seni sevdiğim kadar,

Ey şair ister, yaz ister söyle,
Güneşte, ayda, yıldızda mı?
Dünde, bugünde, yarında mısın?
Ne yapar, ne edersin?

Aşkın gücüyle denizleri aşıp geldim.
Simurg’un kanatlarında,
Ayrılık vadisinde uçtum,
Kıskanç ovalar gerilerde kaldı.

Hüzün takıntılı şiirler yazıyorum.
Sen olmadığın sabahlara zaman küsüyor
Buğulu camlardan doğaya bakıyorum
Kokuna, gölgene hasret kar suskunluğuna,
Kara toprak bembeyaz bir yorganla örtülmüş
İçimde birden parlayan isyanla sarsılıyorum

Sokrates Ne Demişti

Yorgun düştüm bütün gün,
Başka bir derdim yok sanki,
Kafamı kurcalayan soruları,
Kendime sormaktan,

Aklıma gelmiyor değil hani
Alıp başımı gitsem diyorum
Gün ışımadan, kent uyanmadan
Yalnız kalsın, ayrılığı yaşasın

Ürkek bakışları endişeli,
Yorgun omuzlarında sonbahar yükü,
Belirsiz yaşının haritası yüzünde,
Gözlerinin odaklandığı nokta mavilik, deniz,
İçinde akmak koşmak sabırsızlığı,

Günlerdir yalnızsın,
Çerçevesiz, camsız, perdesiz,
Pencereden bakıyorsun dışarıya,
Ne var orada?
Bir dünya var!