Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Yüreğim patlamaya hazır yanardağ
Duygularım fırtınalı denizlerde,
Dalgalarla boğuşan çaresiz tekne,
Kalbim avucumda titreyen yavru kuş gibi,

Duvarlar gibiyim içim dışım gri karanlık,
Açayım pencereleri ağır perdeleri,
Gece kaybettiğim güneşi göreyim,
Hala kalbimi sıkıştırıyor hüzün,

Bütün ışıklar karartılmış,
Gece ağır hasta sabahı bekliyor,
Sabahın gizemli aydınlığında,
Güneşin şifalı ışınlarından,

Islak bir akşam iniyordu damla damla sessizce,
Sisler içindeki ıssız bu rıhtımda ben,
Havada kokun ve hüznü ayrılığımızın,
Kentin renkleri soldu, denizde fırtına sessizliği,
Bir ayrılık tüküsü söylemek geçiyor içimden,

Her şey yeniden başlıyor.
Saat yine gecenin ikisini vuruyor
Adaletin açtığı yaralar kanayacak yeniden
Biri uzaklar da bir yerde,
Başka biri belki çok yakınımda

Ey güzeller güzeli!
Seni nerede ne zaman hayal etsem,
Lapa lapa karlı bir aralık gününde,
Sonbaharda savrulan yapraklarla belki,

Başka Bir Işık Aydınlatamaz
Sen Gibi Çeşmeyi
Öyle sıcak, içten “gel” diyorsun ki,
Hayır diyemem.
Desem de
Aramızda yıllar, aşılmaz engeller var

Aşk istem dışı bir davranış şekliymiş,
Kapılmış gidiyoruz bahtımızın rüzgârına,*
Ve bazı yaralar vardır iyileşmek bilmezler,
Öyle acılar da var ki, yüce dağ edermiş,

Sen beni en ince yerimden vurdun,
Başımı eğmeye, belimi bükmeye,

Ne dedim, nasıl yazdım ki,
Afaroz ettiniz beni!
Nesi dokundu sizlere,
Hayatlarınıza şiirler yazdım,
Kötü mü yaptım?