Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Sen beni en ince yerimden vurdun,
Başımı eğmeye, belimi bükmeye,

Ne dedim, nasıl yazdım ki,
Afaroz ettiniz beni!
Nesi dokundu sizlere,
Hayatlarınıza şiirler yazdım,
Kötü mü yaptım?

Deniz süt liman ben dalgaların seslerini dinliyorum.
Martıların gagalarında gümüşler kıskanıyor balıkçılar
Durmadan yanıp sönen fenerler uyku hayalleri kuruyorlar
Ne kadar unutulmak istemesek o kadar unutuluyoruz
Kimi zaman arayıp bulamadığım sözcüklere kızıyorum

Başı dönen dünya Halleri

Kahve falında çıkmıştı
“Âşık olacaksın! ”
Demişti falcı…
Bir gün,

bahar müjdesi semadan yağan altın damlalar
toprak, ağaçlar, çiçekler arılarda pür telaş, heyecan
titredi gönül telleri sevda bulutları kalplere doldu
erikler, bademler gibi aşklarda çiçek açtı baharlar

Bayramlar hatırına,
Aynalarla barıştım,
Dağlarıma yeni karlar yağmış,
Vadim yeşil değil,
Ovalarım solmuş sararmış,

O şey var hani unuttuğum,
Onu öğret bana aşkı,

Yıldızları saydığım geceleri,
Avuçlarımı saran ıslaklığı,

Gözümü alıyor ışıkları söndür
Titrek bir mum ışığı yakışır bu sahneye
Ayda bir yüzünü gördüğüm
Mehtabı, uzak yıldızları sevmiyorum

Bilmiyorum,
Böyle kaç kere bekledim,
Bin bir umutla sabahları,
Sayısız umutlarla akşamları bekledim.

Bercis


Antik çağların ihtişamlı güzelleri,
Aynıyla vaki yaşıyor senin yüzünde
Endamı süt beyaz mermer Afrodit.