Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Denizde hırçın beyaz köpüklü dalgalar
Gökyüzünde maviye kara çalmış bulutlar
Güneşin altın ışıklı kollarıyla bağlanmış
Gözyaşları acılarla dolu yoldur yaşamak

Kristaller gibi ışıdı güneş donmuş dallarda.
Buzlar çözüldü,çığ düştü,karlar eridi,dereler çağladı.
Isındı,soluklandı hayat başladı yumuşayan toprakta.
Kökler özlemle kıvrıldı,uzadı can suyuna erişti.

Tomurcuğa,çiçeğe durdu,çırılçıplak narin dallar.

Uykular Haram

Mutlu sanıyoruz kendimizi aldatılarla,
Hırpalanmış yaralanmış yaşlı dünyada,
Akşamların gölgesi inerken gözlerime,
Zavallı dünyamızı bırakmalı kendi haline

Var mısın?
Yıldızları söndürelim bu gece
Denizleri estirelim deli, deli
Dalgalar kudursun!
Aysız, yıldızsız geceyi,
Karanlığa gömelim.

Yaşanası Kent Çeşme

Çeşme gözümde, gönlümde yaşanası kent,
Yaz gelince büyük kentler kalabalıklağında,
Yazlıkçıları, tatilcileri, sanat misafirleriyle,
Sıcak yağmurların son damlaları altında,

Yar Neyleyim

Ben beni ezelden beri sen bildim.
Gün, gün eriyen bir cevher gibiyim.
Cefanın bini bin para ömrümce çektim.
Aşksız, meysiz canı neyleyim yar neyleyim!

Gölgeler uzuyor yavaş, yavaş,
Akşam oluyor akşam,
Pencerelerde ışıklar,
Sokak lambaları yanıyor,

Kan kusan geceler ölüm habercileri,
Nefes almak zor yaşamaya güç gerek

Bölük pörçük uykular
Gözlerde uykusuzluğun kanlı izleri
Bilinçaltında kargışlar
Yüz yıl savaşları…
Çeteledir yaşamın adı

Yaşamda Son Diyalog

Göz kapaklarım ağırlaşıyor,
Uyumak istiyorum.
Temiz hava almak istedim,
Pencere açıldı.