Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Terapi

Aklıma düşer bazen,
Kap ceketini vur kapıyı çık!
Adını bilmediğin görmediğin,
Tanımadığın insanların yaşadıkları yere,

İntihar öyküleri yazdım.
Ölümün ilk adımlarında gördüklerimi,
Burun kıvıranları, büzülmüş dudakları,
Ne inandılar, ne beğendiler.

Son Söz

Sabır bir kamburdu sırtımda,
Sensizlik taşınmaz yük oldu.
Hayalin bile artık çok ırak,
Kaldırdım ellerimi teslim oluyorum.

Nereye gider bu, asfalt yol?
Niye kana bulanmış?
.....
Bir dalki filiz vermiş,
Bir canki ömrün baharında,
Bir yiğitki erdemilk çağında,

Sorgu Odasında ki…

Alaca renkli günbatımın da,
Bir kapı açılır ürpertir içini esintisi,
Bıkkınlık, can sıkıntısı,
Ya da başka bir güdü,

Sitem

“Ayrılıklardır şiirler yazdıran”

Savın ne kadar doğru olsa da,
Ayrılık şiirleri yazma bana bir daha

Hüzün takıntılı şiirler yazıyorum.
Sen olmadığın sabahlara zaman küsüyor
Buğulu camlardan doğaya bakıyorum
Kokuna, gölgene hasret kar suskunluğuna,
Kara toprak bembeyaz bir yorganla örtülmüş
İçimde birden parlayan isyanla sarsılıyorum

Dağların arkasına çekiliyor güneş
Gün soluyor susuz kalan karanfiller gibi
Deniz ve gök renkler değişiyor sessizce
Ovacık bağlarından gelen serin bir esinti

Kopuş, kargış çılgınlık,
Bu hal belki de bir delilik,
Tüm kapıları açtım ardına kadar,
Giden gitmişti,
Gidecek benden başka kim vardı?

Acınma Edebiyatı

Kabullenemediğim tek şey,
Kanıma dokunan nesne,
Sahte acınma edebiyatı,
Haddini bilmeyen ilgili,