Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Nemli bir yaz gecesi sabahında,
İlk ışıklarla kristaller gibi parlıyor çiy damlaları
Çiçeklerin fısıldaşmalarını dinliyorum bahçemde
Ağaç dallarında yaprakların müzikal hışırtıları

Sen olmaktan korkuyorum,
Ben olmayacak kadar yüreklisin sen,
Gün ışıyor ağır, ağır,

Beni benden tanı,
Doğrusu olan bu
Beni benden öğren,
Özümü, sözümü,

Toprak, su, oksijen,
Kökten fışkıran incecik filiz ,
Taç yaprağa tutundu.
Yeşil kan kılcal damarlarında,

Adrese teslim sayfalar dolusu,
İsyan bombaları yolladım ardından
Okudun veya yırtıp attın,
Bir haber çıkmadı senden,

Gece aman vermiyor, acımasız
Gecenin ellerinde kâbuslar içinde
Yuvarlanan boğuşan yorgun
Sabahı nasıl sabah edebilirse
Öyle çıktım gecenin cehenneminden!

“Mutluluğun resmini çizer misin(?) “
Demişti, üstat Abidin Dino,
Akşam hüzünlerle inerken sakin sulara,
Saman sarısı yapraklı günceme,

Güller Arasında

Gül diktim viran bahçeme,
Tomurcuklar goncaya,
Gül goncasından güzel,
Dil döktüm,

Tepemde kızgın bir ağustos güneşi,
Bahçem yaşayan yeşil duvarla çevrili,
Tek başınalığımın biricik avuntusu,
Gözlerimde geçmişin fırtına kalıntıları,

Gösterdiği hareketleri yapışımı Fizyoterapist, Herr Majda dikkatle izliyor. Arada bir mü-dahale ediyor. “ Şöyle yap, böyle yapmalısın.” diye. Az sonra da,” Tamam şimdi kalkın ve be-