Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

(Bir garip âşık NEZİR’in anısına saygıyla)

Yüreğimde hasret gözlerimde özlem
Çeşmenin yumurta pişiren sıcağında
Kucağımda gelincikler, sümbüller,

Kim daha güçlü kimden
Gündüz geceden, gece gündüzden
Polis Jandarma’dan, Jandarma polisten
Özel güvenlik polisten, polis özel güvenlikten
Muhtar köylüden, köylü muhtardan
Ay güneşten güneş aydan

Paramparça duygularım.
Tamamlanmayı bekleyen
Bitmemiş,
Bir heykel gibiyim,kaskatı.
Bir eksiklik var sanki vücudumda.
Sesler yabancı,yollar yabancı.

Eğdim başımı usulca önüme,
Ateşli bir körük göğsümde nefesim,
Aydınlık göğün altında gözlerim,
Bir tünelin zifir karanlığında,
Göz gözü görmeyecek kadar körüm.

Hükümlün Olayım

“Yürekte doğan ışık kalemde şiir olur.
Aşk sonu meçhul bir derinlikse,
Gökyüzü o denli yüksek ve sonsuz…
Her şiir aşk şiiri midir diye sorarsanız

Hüznün Öyküsü

Çeşme’de ebruli bir sabah başlıyor,
Tıpkı bizler gibi yaşlanıyor ayrılıklar.
Zemheri soğuklarda içimi ısıtırdı nefesin,
Güvercin kanadına yazdım adını bilmezsin.

İçimde biri var.
Kanıma giren damarlarımda dolaşan,
Aklımı karıştıran,
Sözleri kulağımı çınlatan,

Gidiyorum.
Umutsuz yaşamların, mevsimlik yıkımların
Yerin dibine battığı yerleri görmeye
Efkarlarımı dağıtacağım bir diyar bulmaya…
Kronik yalnızlıklarımdan kurtulamayacağımı
Bile bile hem de…

Ayları günleri saydı insan,
Niçin?
Elbet dünyaya gelmek,
Ve yaşamak için…
Hep başının üstündeydi,

Doğuşun muhteşem,
Batışındaki ihtişam,
Harikalar diyarında,
Her gün sizinleyim,
Altın ışıklı haleyi ve seni,