Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Evrensel Bir Şiirdir Aşk

İster güzelliğini göklere çıkarın,
İster kötü diye damgalayın
Evrensel bir şiirdir aşk!

Onlar karşı kıyı,
Biz bu kıyıdayız,
Aramızda bir deniz;
Adı Ege…
Gelir gideriz birbirimize,

Ve işte yeniden mevsim yaz
Aylardan temmuz…
Havada kokuların çarpıştığı
Bir Çeşme akşamında,

Eylülün onuydu
sene iki bin on altı,
Tanrı’nın lütfü, bir mucize,
Işık oldun, neşeler getirdin hanemize,
Elif elif esecek yeller güzelim

Ellerin gelir aklıma birden ellerini ararım,
Ellerimi ellerinde unuttuğumu hatırlarım.
Sahi neredesin şu anda, hadi çık gel!
Ellerini ver ellerimi getir bana…

Sinsi bir sıkıntı çöktü yüreğime,
Gün ışığına küser oldum.
Gecenin karasına karıştım.
Durup dururken, neden!

Bugünlerde aklım çok karışık dostlar,
Aklı evvel örümcek kafalılar
Sağdan sola yazmayı dayatıyorlar.
Kargacık burgacık anlamsız şeyler,
Arap’tan Türk’e intikal harflermiş.
Beyinleri karıncalanmış zavallılar,

Sana bir gizimi açacağım,
Kalbimde yalnızca senin izlerin,
Olduğunu bilmeni istiyorum.
Yıkılmış hayallerin sahibini,

En çok neyi severim?
En çok seni severim
Usul, usul yağan yağmuru
Onun hüznünü,
Tavlı ıslak toprak kokusunu

Duygularım, duygularım,
Benim arapsaçı duygularım.
Bazen sevgi dolu, bazense işkence,
Duygularım, ah duygularım,
Ah ile vah ile ömür tüketen,