Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Kızıl kızıl tutuştu gün körfez ufkunda
Mavi deniz al kana boyandı, damar damar.
Gönlümün yıllanmış pası silindi o anda

Çeşme Cumhuriyetinde

Çeliğin ışıldağı ikiye bölüyor geceyi
Kandan damlalar, al rengi derecikler
Sarıyor her bir yanımı
Korkuyorum gece gibi ikiye bölünmekten

Beyaz gelinliğini giymiş Ezineli peynir,
Hatay’ın geceye özel favası humusu
Akşam davetime bordo kıyafetiyle,
Sakinin eline endam etti bordo şarap,

Körüğe uzandı çelik bilekli kolu,
Alavlarla yırtıldı yorgun karanlık,
Aydınlığa kavuştu ekmek teknesi,
Örste demiri dövmeyi bekler çekiç,

Şiirim Senin Kız
Şirin kız,
Şiirim kız,
Şiirin kızı,

Yürüyüşte taşlar ayaklarını acıtmıştı,
Çalı dikenleri bacaklarını kanatmıştı,
Sürgün yıllarının geçmeyen yorgunluğu
Beyaz çarşaflı temiz serin bir yataktı istediği,
Işığı kapattı uykunun çekici koynuna girdi.

Ben şair şiirin delisi,
Sevdalıların kavak yelleri,
Ah! Nedir bu çektiğim senin elinden,
Ne çoraplar ördün dertsiz başıma?
Kalem elde kelamı döküyorum şiire,

Rüzgâr sustu deniz çekildi kıyılardan,
Dalgacı bir dalga fısıldadı kulağıma,
Gitme, otur bir kıyı kahvesine seyreyle,
Denizi, dalgaları, aşkın sesini dinle,
Denizde, göllerde dalgalar, dalgalar aşkta!

Başı karlı güzel
Beyaz kuğunun gözleri gözlerime değdiğinde,
Kesilir soluğum sesim.
Kim bilir bundandır belki de,
En kötü bildiğim şiirlerimi güzel okuduğum
Ürperişlerim ağrılı, iflah olmaz işareti kalbimin

Sevmeyen var mı onu?
Ben onsuz yapamam,
Müptelasıyım,
Reddedemem asla,