Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Sana bırakıyorum yaralarımı, tüm sancılarımı
Her yer Taksim, Gezi Parkı, her yer direniş!
Ellerime kelepçe taksalar kalemimi zincirle bağlasalar
Başım cenderede, düşlerim çalınmış olsa da
Direneceğim başıma inen demir copa
Sırtımı tekmeleyen palalı polis yardakçısına

Küçük bir kuş olup uçtum ben bu gün.
Özgürlüğe kanat açmak ne güzel.
Kuş gözüyle görmek her şeyi yükseklerden.
Süzülerek sana geleceğim gökyüzünden.
Balkonunda çamaşırları asıyor olabilirsin.
Okul yolunda çocuklarla yürüyorken,

Uykusuzum, hem yorgun.
Ciğerlerimi parçalıyor öksürükler.
Gözlerim iki kızıl bilye,
Rodin'in 'Düşünen Adam' heykeliyim.
Bu perişan halin çözümünü,
Dilim söylemese de biliyor yüreğim.

yağmurlarla geldin
meltemler kokunu taşıdı
sesini getirdi dalgalar
saçlarını serdi kumsallara
gökte yıldızlar yüzüyordu
adını okudum Samanyolu'nda

Seni, o çaykarası gözlerini artık aramayacağım
bir zamanlar yokluğuna dayanamaz çırpınırdım
şimdi ise hiçbir şey anlatmıyor özlediğim varlığın
rüzgarlı bahçelerde adın esmeyecek
şiirlerimi yırtar, perdelerimi kapatırdın
ay ışığını, yıldızları bana yasaklamıştın

karlar eridi, artık kardelenler açsalarda
lanetli kan çiçekleri filizde şimdi dağlarda
kanlarımızla sulandığını bilin
bu dağların, taşların, toprakların
gün yeni ağarırken mor tepelerin ardında
kızıl ateşler içinde taşlı, tozlu patikalarda

Ölüme yenik düşmeyecek asla sevdam.
Kanat açalı pembe bulutlara yüreğim.
Ben bilirim kutsallığını sevginin.
Sırtımda bıçak, kollarım kırık.
Ayaklarımda demirden prangalar.
Varsın olsun bütün bunlar,

Hazin bir hikâyedir sensiz olmak
Manadan yoksun anlamsız yaşamak
Istıraplar içinde sensiz yaşlanmak
Sensizlik bu cana her gün ölmektir

Nereden,
Nasıl geldi?
Bilemedi.

Kömür gözlerden bir bakış,
Kiraz dudaklardan bir gülüş,

Şarabı değerlendirir mahzendeki yıllar.
Yılları, geçmişte kalan acı,tatlı hatıralar.
Gün olur çevrilir ağır,ağır tozlu sayfalar.
Bizden sonra da yaşar ölümsüzdür onlar.