Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Geçmiş Bir Yaz İçin


masum bir yaprak koptu dalından
suya düştü sessizce, su harelendi
davetsiz penceremden odama girdi

gençlik ateşimden son kalıntı yüzümde kızıl damga
ben konuşuyor ben de, bir benle
içimde dondurduğum bu sevgi kimin?
kimsesizliğin koynunda biryerlerdeyim, yanılgın
beraber olmak sevmek değildir
sen beraberdin benimle yalnızca

Yıldız yağmurlarıyla gelen
İçimi serinleten tatlı bir meltem
Bahar çiçeklerini kıskandıran
Gizemli o koku…
Yosun tutan yıllar boyu beklenen hayal
Lacivert geceleri ışıklarla bezeyen kristal

Gizli Aşk Bu*

Akdeniz sıcağında bir gün
Bir Akdeniz kentinde
Gökyüzüne yakın bir kattan mavi sulara
Bakarken soracaksın kendine

Gök Kubbe Derya Deniz Sevdalığı


Denizi maviye ben boyamadım.
Maviye sarıyı katıp yeşil eden,
Ben değilim.

Gün oluyor bunalıyorum
Kurşun gibi ağır sıcaklardan
Bazen de bıkıyorum Çeşme’den
En çok da senin yüzünden
Gönül Çelen!
Sensiz bir Çeşme yaşanmaz oluyor.

Yaz gecelerinde çoğalır balkonlarda gölgeler
Saçlarında iyot kokusu, dudaklarında tuz
Ağustos sarmaşıkları, akşamsefaları
Yaz âşıklarını gözler.
Rakı sofralarında hüzün ve neşe kol kola
Sevda sözleri, aşk yeminleri, vedalar

Benim için anlam ve manasını yitirmiş dünya
gökte yıldızlar birbirine sarılmış, geceler sancılı
dağınık yatağımda girdiğim yaşlanmış aşk krizleri
kimsin sen(?) ne yapacağımı sormuyorum kendime
akşam yalnızlıkları göğsümde sinsi bir sızı
mum gibi eridim baktıkça düştüğüm tuzaklara

Kumdan kaleler yapmayı çok severdim
Ne deniz, dalgalar ne de rüzgar
Ya iki küçük yaramaz çocuk yıkardı
Ya da top oynayan iki densiz kalelerimi
Susmak bilmezdi içimdeki öfke çığlıkları
Paslanmış yaşlı vagonlar denli yalnızdım.

ne zaman şişenin başına otursam
içsem sabaha kadar, sarhoş olsam
sen düşüyorsun aklıma bir tanem...
(........)
hayalin oturunca karşıma o zaman işte
doldurup seni kadehime bir dikişte