Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Çorak bir toprağım,
Issız tozlu bir patika.
Kolları kırılmış dertli kavak.
Esip gürleyerek yükselmiş göğe doğru.
Müptela olduğu derde tabip arayacak.
Es bakalım es hadi buldun bir garip aşık.

Her canlı varlığın bir yüreği var
Her gönülde bir aslan yatar
Aşk bir gün düğün, bir gün cenaze
Kullanma tarihi geçmiş vitamindir umut

Çürümüş tahta bankta terk edilmiş
Unutulmuş bir hayat,
Saçının telinden ayağının tırnağına
Hüzün akan adam,
Gönül kuşu çırpınırken o sayıklıyordu.

Nereden,
Nasıl geldi?
Bilemedi.

Kömür gözlerden bir bakış,
Kiraz dudaklardan bir gülüş,

çağıl çağıl ırmaklardır akar içimde deli dolu şiirlerim
yurdum insanları, öfke, acı, özlemlerim, sevinçlerim
gözleri karanlığa çakan şimşek, boynu kuğu sevgilim
imbatların serinliği, denizlerin türküleriyle yıkanır içim
övselerde, yerselerde acı, tatlı şiirlerim benim alın terim
yalpalar, düşer kalkarım sevinçten, kederden mi içmişim?

Ö Y L E
B İ R
S E V G İ K İ…

O eski sen değilsin diyorlar tanıyanlar
Anılarla yaşamak basamağına çıkan yaştayım.
O eski ben olmadığım artık âşikar
Yaşlı erkek bir başka türlü sever
Geç kalmış yüreğinin sızısı,
Ağrısına dayanmaya güç, cesaret ister.

Hepimiz yaşadık onunla sıcak bir düşte,
Küçücük, kısacık bir dokunuşta gülüşte.
Kiraz, badem, kayısı çiçekleriyle bezeli,
Evveli bakıp göremediğin ebemkuşağı renkli.
Turkuaz deniz, berrak gökyüzü masmavi.
Öyle muhteşem bir tablo çıkarki karşına şaşırırsın.

Üzen ayrılık mıdır,
sesin son nefesi mi yoksa?
ayrılık günü gelip çattığında
“unutma “ der son nefes
ayrılığın kapı aralığında
“ölüm son nefesin kendisi”

nihavent faslından döküldü nağmeler
sesinde aşklara daveti vardı
sazlar, sazendeler kadar coşkuluydu çağrısı
serin sulara, kuytulara ulaştı altın şarkılar
gökte dans ediyor elmas kırıkları, yıldızlar
lavanta, melissa kokularıyla doluyor içim