Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

İstiridye Güzellemesi

Seyre doyulmaz efsunlu bir güzellik,
Tüm pastel renklerin doluştuğu kutucuk
Deniz kabuğu bu kadar mı güzel olurdu.
Bu gözlerimi kamaştıran bir istiridye,

boşluğu döven yumruklar
çığlık bir haykırış olur...isyan
göklerden kan damlıyor bu gece
hüzünleri yeryüzünde
nerede kimlere kaldı şarkılar?
çok uzaklarda kalmış şen kahkahalar

çıldırmış gibi sanki doğa
çatılarda, saçaklarda
lodos uluyor kurt gibi
tek gözlü bir dev denizde dalgalar
sert ve acımasız...
eline ne geçerse tutup batırıyor

Yaz kış demedim, aradım durdum ben / neyi?
Bilemedim, bulamadım nedendi? / o şeyi!
Deşmeyin iflah olmaz kanayan yarayı
Açık ettirmeyin bana içimdeki gizli, saklıyı
Ben yürüyorum hayat telaşla önümden gidiyor
Koşsam da boş, yetişemem ırmak olmuş akıyor

Çorak bir toprağım,
Issız tozlu bir patika.
Kolları kırılmış dertli kavak.
Esip gürleyerek yükselmiş göğe doğru.
Müptela olduğu derde tabip arayacak.
Es bakalım es hadi buldun bir garip aşık.

Her canlı varlığın bir yüreği var
Her gönülde bir aslan yatar
Aşk bir gün düğün, bir gün cenaze
Kullanma tarihi geçmiş vitamindir umut

Çürümüş tahta bankta terk edilmiş
Unutulmuş bir hayat,
Saçının telinden ayağının tırnağına
Hüzün akan adam,
Gönül kuşu çırpınırken o sayıklıyordu.

Nereden,
Nasıl geldi?
Bilemedi.

Kömür gözlerden bir bakış,
Kiraz dudaklardan bir gülüş,

çağıl çağıl ırmaklardır akar içimde deli dolu şiirlerim
yurdum insanları, öfke, acı, özlemlerim, sevinçlerim
gözleri karanlığa çakan şimşek, boynu kuğu sevgilim
imbatların serinliği, denizlerin türküleriyle yıkanır içim
övselerde, yerselerde acı, tatlı şiirlerim benim alın terim
yalpalar, düşer kalkarım sevinçten, kederden mi içmişim?

Ö Y L E
B İ R
S E V G İ K İ…