Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Mehtap yıkanırken kumsalda çırılçıplak
Yıldızları serdim yatağına kucak, kucak
Altın telli yakamozları getirdi yunuslar
Deniz fenerine konuk oldu lacivert gece

Semaverde çay kokusuna karışıyordu kokun

Benim Kaldırımlarım
“Kentlerin yaşam evresine tanıktır kaldırımlar”

Devasız kalp yarasına neşter vurur
Sarhoş olduğum saatlerde mevsimler
Yazmış, kışmış, ilkbahar, sonbahar,

Bir adım olsun at benden yana
Kanat takıp sana uçarım ben
Bin defa yemin ettin
Bir kere de dur sözünde
Gel be vefasız!
Yıllardır yollarda izlerini ararım

Bin Cefaya Bir Vefa Ararsan


Gözlerin sellerde boğulmadan
Sür namluya kötü ruhlu akşamı
Parmağın tetikte uyuşmadan

Şair diyorlar
Düşmanım yok
Diyemem…
Düşmanım çok!
Sevgilim yok
Sevenim çok!

Sisler basınca sokakları kırlangıçlar yuvaya döner
İnsanoğlunun aklına da olur olmaz şeyler düşer
Dün akşam şiirlerde edebi şehvetin esiriydim
Hani sana adadığım o mahur şarkı var ya...
Bestesine, sözlerine tekmil sazlar kifayetsizdi
Düşlerde kurduğum senli sensiz çıkmazlarda

Yağmurda Islananlar


Yağmur yağar efkârlanır hüzünlerle dolar taşar gönlüm
Yuvalarına uçar viranelere sığınan kuşları düşünürüm
Islak, beli bükülmüş gül dalları yüreğimi sızlatır.

Odamın ışığı iki renkli mum
Melancolie in settembre, diye
Kulağıma fısıldıyor Peppino Di Capri,
Büyülü bir alemin odağında
Anılar denizinde yüzüyorum.

Vuruldu!
Vurdular kızım
Şiir Baban vuruldu
En hassas yerinden
Bağrından vurulmuş
Kocaman bir delik

Ben küsünce aşka, aşkta bana küsmüş
Sakız etmem kendimi el âlem diline
Ümidim kalmasa ve de mecalim
Bu aşkı ben kalbime gömerim

Sen aşkımın eceli