Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

ay dost!
dağların dumanlı doruklarına karlar yağdıralım
beyazlara bürünsün karalar bağlamış umutlar
gel dost!
açılsın heder olmuş özlemlerle betonlaşmış kapılar
küllenen hatıralar ezgilerle canlansın

Tatmadığım zevkler,yaşamadığım sevgiler,
Şimdi bana gelmek için sıraya girmişler.
Tekrar yaratırsaymış beni Tanrı eğer,
Hepsi benim olmaya yemin etmişler.

Gül Takıntısı


Çiy tanesi düştü yaprağına gül üşüyecek
Parmaklarım dokunacak dikenli dallarına
Göz alıcı taç yapraklarına dudaklarım

hüzünlerin kırılgan dallarına tutunmuş şair
yazar durursun uyku durak dinlenmeden
kutsanmış begisuyu mu içtin aşkın ellerinden
paslanır elbet her şey gibi...
sevmeyi bilememiş, sevilmemiş kalpler
som ışıklarıyla çıkıp geldi ay balkonuma

Sahildeyim
Dalga sesleri, martı çığlıkları
Parkta kumruların gugucukları
Taş kaldırımlarda ayak sesleri
Kordon kahvelerinde şen kahkahalar
Duyduğum her ses senin sesin

Yorgun gözlerle ufuklara bakarak seni aradım
Hep asıktı suratım kırgındı bir yanım
Kuru soğuklarında poyrazın üşümedim hiç
Büyüyen özleminle buz tuttu umutlarım

Kimse görmedi, bilmedi içimde ağladım

Karanlık göğe bakıp aldanma gecede değiliz.
Sabahındayız, öylesine dingin bizim aşkımız
Geceleri getirme aklına senle ben ölümsüz güneşiz.
Yarım kalan bir cümleden farkım yok benim sensiz,
Kör şafaklarda uykusuzum gelirsin diye bekliyorum.

ayağım göl olsaydı
başım buzbağın pınarları
içimdeki çeşmeden
soğuk sular aksaydı şırıl şırıl
dağlardan çağlasaydı şirin derecikler

Yalnız, garip bir Âdemim hangi diyardan geldin?
Bulaşıcı bir virüs gibiydin giriverdin kanıma
Benim dünyam kendi halinde sessiz,
Sakin akan derecik, ıssız doğa ve deniz
Efil, efil esen sıcak rüzgârlarım vardı
Sen geldin kasırgalarla boğuşur oldum

Ataol Behramoğlu’na saygılarla…


Bu aşk böyle bitemez sen bırakıp gitsen de
Kalbimde sızın cebimde senin mektubun
Bu aşk böyle bitmeyecek hadi sana güle, güle