Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Tatmadığım zevkler,yaşamadığım sevgiler,
Şimdi bana gelmek için sıraya girmişler.
Tekrar yaratırsaymış beni Tanrı eğer,
Hepsi benim olmaya yemin etmişler.

ay dost!
dağların dumanlı doruklarına karlar yağdıralım
beyazlara bürünsün karalar bağlamış umutlar
gel dost!
açılsın heder olmuş özlemlerle betonlaşmış kapılar
küllenen hatıralar ezgilerle canlansın

Gül Takıntısı


Çiy tanesi düştü yaprağına gül üşüyecek
Parmaklarım dokunacak dikenli dallarına
Göz alıcı taç yapraklarına dudaklarım

hüzünlerin kırılgan dallarına tutunmuş şair
yazar durursun uyku durak dinlenmeden
kutsanmış begisuyu mu içtin aşkın ellerinden
paslanır elbet her şey gibi...
sevmeyi bilememiş, sevilmemiş kalpler
som ışıklarıyla çıkıp geldi ay balkonuma

Sahildeyim
Dalga sesleri, martı çığlıkları
Parkta kumruların gugucukları
Taş kaldırımlarda ayak sesleri
Kordon kahvelerinde şen kahkahalar
Duyduğum her ses senin sesin

Yalnız, garip bir Âdemim hangi diyardan geldin?
Bulaşıcı bir virüs gibiydin giriverdin kanıma
Benim dünyam kendi halinde sessiz,
Sakin akan derecik, ıssız doğa ve deniz
Efil, efil esen sıcak rüzgârlarım vardı
Sen geldin kasırgalarla boğuşur oldum

Gülü koklamak, güle âşık olmak
Bülbülü öldürmenin şiircesi…

Issızlığın ortasında hüzünle akan
Kimsesiz bir nehir gibi
Dudağına dokunan gül kokulu masum öpücük

Susturamıyorum içimi bir türlü dilim kanıyor
Yıldızlar kayıyor, üstümde konfeti yağmurları
Bir sessiz haykırış dudaklarımın arasında aahh!
Bir iz düşümü kıvılcımlı gözlerinin derinliklerinde
Ölmek tanrısız, kefensiz, sensiz yakışmaz bana

Mor dağlar karalar bağladı bugün
denizler doldu taştı kanlı yaşlarla
bu ne matem, matem denli ezginlik
solgun yüzüyle güneş ardına çekildi dağların
korkular gittiler ardınca su tanrılarının katına
ayın hüzünlü şavkı vurdu yüzüne denizlerin

Ataol Behramoğlu’na saygılarla…


Bu aşk böyle bitemez sen bırakıp gitsen de
Kalbimde sızın cebimde senin mektubun
Bu aşk böyle bitmeyecek hadi sana güle, güle