Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Toplanmışız bir akşam sofrasında,
Gurbette, karım, ben ve çocuklarım.
Tarhananın sıcak buğusu yüzlerimizde.
Mideler gurul gurul,kaşıklar telaşlı.
Ramazan aşımız ısınmış, nefeslerimizde.
Terden damlacıklar akıyor pencerelerde.

bugün, bende ki ben
bakın bana neler dedi;
' arştan fecre, ezelden ebede
ey insanoğlu
önce seveceksin
sonra inanacaksın

her ne ise yazdığım, yazamadıklarım
kafam karmakarışık öyle de
yazdıklarım abuk sabuk şeyler değil yinede
itiraf etmeliyim ki;
arada bir dellendiğim oluyor illaki...
kolay bellerler iki dudak arasından dökülenlerle

Beyaz bir rüya gibi ocak gecesi
Ay bulutların ardına gizlenmiş
İnsanı vurur en onmaz yerinden büyü
Sahipsiz sokakların siyahında
Sarhoş ayakların sesleri gelir köşelerden
Suskun rüyalarından uyandırılan

Zaman tünelinde açılmamış zarflar içinde
Gizemli mektuplar gibi okunmayı bekliyor şiir.

Bilmiyordum mevsimlerin ayrılıkları sevdiğini
Sensizlik günlerim suskunluklarımla aynı yaştalar
Ah etsem, yansam ne fayda

Karanlık göğe bakıp aldanma gecede değiliz.
Sabahındayız, öylesine dingin bizim aşkımız
Geceleri getirme aklına senle ben ölümsüz güneşiz.
Yarım kalan bir cümleden farkım yok benim sensiz,
Kör şafaklarda uykusuzum gelirsin diye bekliyorum.

bir mum yaktım,
karanfil ve sen kokuyordu.

içim daraldı bu akşam,
nasıl anlatsam...
bir şişe soda,

nasıl mahzunsundur şimdi kimbilir?
hüzün oturmuştur düş yorgunu gözlerine
akşamın sisleri içinde kaybolmuş gibisindir
gamzeli yanakların üşümüştür, gözlerin buğulu
hangi pembe bulutun üzerinde,
haylaz rüzgarların önü sıra kaçar gibi gittin

ayağım göl olsaydı
başım buzbağın pınarları
içimdeki çeşmeden
soğuk sular aksaydı şırıl şırıl
dağlardan çağlasaydı şirin derecikler

Yürek sıkıntım yüzümde saklı,
Sabah aynaya gözüm değdiğinde gördüm.
Ateşli bakışlardan eser yoktu
Yanaklarım süzülmüş rengi solmuş
Penceremden giren güneş ısıtmıyor
Yeşil elbisesinden soyunmuş yapraklar