Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Toplanmışız bir akşam sofrasında,
Gurbette, karım, ben ve çocuklarım.
Tarhananın sıcak buğusu yüzlerimizde.
Mideler gurul gurul,kaşıklar telaşlı.
Ramazan aşımız ısınmış, nefeslerimizde.
Terden damlacıklar akıyor pencerelerde.

bugün, bende ki ben
bakın bana neler dedi;
' arştan fecre, ezelden ebede
ey insanoğlu
önce seveceksin
sonra inanacaksın

her ne ise yazdığım, yazamadıklarım
kafam karmakarışık öyle de
yazdıklarım abuk sabuk şeyler değil yinede
itiraf etmeliyim ki;
arada bir dellendiğim oluyor illaki...
kolay bellerler iki dudak arasından dökülenlerle

Beyaz bir rüya gibi ocak gecesi
Ay bulutların ardına gizlenmiş
İnsanı vurur en onmaz yerinden büyü
Sahipsiz sokakların siyahında
Sarhoş ayakların sesleri gelir köşelerden
Suskun rüyalarından uyandırılan

Lav selleri akıyor damarlarımdan.
Ecel terleri bu sanki döktüğüm.
Gel ocağıma baykuşlar konmadan.
Dinsin bu acılar,çözülsün kördüğüm.

Söylemek istediklerim kitap oldu içimde
İnsan kaderin üstüne atar başına her geleni
Suçu kendinde arayan yok, ben görmedim hiç
Sana aşığım demek köprüyü geçinceye kadar
Gönülden sevip geçene rastlanmamış
Sevda dediğimiz nesne…

Sana göre değil buralar.
Her köşe başında başka bir tehlike.
Yollar Arap saçı Nafile...
Sokaklarda kapanmamış gaz çukurları,
Bubi tuzakları...
Sel çamurlarıyla boğuşan insanlar,

Sahildeyim
Dalga sesleri, martı çığlıkları
Parkta kumruların gugucukları
Taş kaldırımlarda ayak sesleri
Kordon kahvelerinde şen kahkahalar
Duyduğum her ses senin sesin

Yorgun gözlerle ufuklara bakarak seni aradım
Hep asıktı suratım kırgındı bir yanım
Kuru soğuklarında poyrazın üşümedim hiç
Büyüyen özleminle buz tuttu umutlarım

Kimse görmedi, bilmedi içimde ağladım

Şeytana Tapanların İninde


Gecelerim ne çok ki harcamakla bitmiyor.
Vurup beni yerden yere zulüm ediyor
Zavallı gözlerim alacadan zifir karanlığa