Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Güz yorgunuyum.
Eylül hüzünle çaldı kapımı
Hasret selleri bastı dört yanımı
Islak, soğuk gecenin çilekeş odalarını
Eski bir rüyaydı canlanan
Kan yaşlı gözlerimde

Tembelleşen bir aklın süzgecinde
Ne kaldıysa onu yazıyor, düşünüyorum.
Alnım kırışıyor, yüzüm buruşup soluyor
İçimde bengisu azalıyor günden, güne
Günlerin uzaması, kısalması ne katar ömre
Isırganotu istilasında bahçeler, şifa niyetine,

Karalarla kirletiyoruz tertemiz akları
Kirletilmiş bir ak bin karayla temizlenmez
Akla karayı seçmek derdine düşersin
Zifir karanlıklar içinde kasabanlar
Yüreğime batan hançer kara kaldırımlar
Korkuyorum karanlığın geceleri yakacağından

Yorgun gözlerle ufuklara bakarak seni aradım
Hep asıktı suratım kırgındı bir yanım
Kuru soğuklarında poyrazın üşümedim hiç
Büyüyen özleminle buz tuttu umutlarım

Kimse görmedi, bilmedi içimde ağladım

Söylemek istediklerim kitap oldu içimde
İnsan kaderin üstüne atar başına her geleni
Suçu kendinde arayan yok, ben görmedim hiç
Sana aşığım demek köprüyü geçinceye kadar
Gönülden sevip geçene rastlanmamış
Sevda dediğimiz nesne…

Lav selleri akıyor damarlarımdan.
Ecel terleri bu sanki döktüğüm.
Gel ocağıma baykuşlar konmadan.
Dinsin bu acılar,çözülsün kördüğüm.

Sana göre değil buralar.
Her köşe başında başka bir tehlike.
Yollar Arap saçı Nafile...
Sokaklarda kapanmamış gaz çukurları,
Bubi tuzakları...
Sel çamurlarıyla boğuşan insanlar,

Sen şiir diye yazdığım ilk satırdın
Bülbüllerden öğrendim aşkın dillerini
Aşka sevdaya dair her şeyi serdim önüne
Seni fırtınalı denizlerin sakin limanı sandım
Ayrılık korkusu çığ gibi büyüdü içimde
Yabancı kentler mi yuttu bizi

Sıra dışı kadınları seviyorum
Geleneklerin çemberini kıran
Çağdaşlığa koşan akıllı kadınları
Töreleri yıkıp hiçe sayan
Ölüme davetiye yazan
Çelik yürekli kadınları seviyorum

güneş en güzel tablosuyla veda etti sevdiği körfeze
yıldızlar ve dolunay hüzün şiirleriyle indi vadilere
yağmur yağdırsada bulutlar, susuzum çöller gibi
güzel sözlerle, binlerce yeminlerle aldattın beni...

güldürmedin hiç yüzümü, gülmesin seninde yüzün