Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Karanlık göğe bakıp aldanma gecede değiliz.
Sabahındayız, öylesine dingin bizim aşkımız
Geceleri getirme aklına senle ben ölümsüz güneşiz.
Yarım kalan bir cümleden farkım yok benim sensiz,
Kör şafaklarda uykusuzum gelirsin diye bekliyorum.

bir mum yaktım,
karanfil ve sen kokuyordu.

içim daraldı bu akşam,
nasıl anlatsam...
bir şişe soda,

nasıl mahzunsundur şimdi kimbilir?
hüzün oturmuştur düş yorgunu gözlerine
akşamın sisleri içinde kaybolmuş gibisindir
gamzeli yanakların üşümüştür, gözlerin buğulu
hangi pembe bulutun üzerinde,
haylaz rüzgarların önü sıra kaçar gibi gittin

ayağım göl olsaydı
başım buzbağın pınarları
içimdeki çeşmeden
soğuk sular aksaydı şırıl şırıl
dağlardan çağlasaydı şirin derecikler

Yürek sıkıntım yüzümde saklı,
Sabah aynaya gözüm değdiğinde gördüm.
Ateşli bakışlardan eser yoktu
Yanaklarım süzülmüş rengi solmuş
Penceremden giren güneş ısıtmıyor
Yeşil elbisesinden soyunmuş yapraklar

Tatmadığım zevkler,yaşamadığım sevgiler,
Şimdi bana gelmek için sıraya girmişler.
Tekrar yaratırsaymış beni Tanrı eğer,
Hepsi benim olmaya yemin etmişler.

ay dost!
dağların dumanlı doruklarına karlar yağdıralım
beyazlara bürünsün karalar bağlamış umutlar
gel dost!
açılsın heder olmuş özlemlerle betonlaşmış kapılar
küllenen hatıralar ezgilerle canlansın

Gül Takıntısı


Çiy tanesi düştü yaprağına gül üşüyecek
Parmaklarım dokunacak dikenli dallarına
Göz alıcı taç yapraklarına dudaklarım

hüzünlerin kırılgan dallarına tutunmuş şair
yazar durursun uyku durak dinlenmeden
kutsanmış begisuyu mu içtin aşkın ellerinden
paslanır elbet her şey gibi...
sevmeyi bilememiş, sevilmemiş kalpler
som ışıklarıyla çıkıp geldi ay balkonuma

Sahildeyim
Dalga sesleri, martı çığlıkları
Parkta kumruların gugucukları
Taş kaldırımlarda ayak sesleri
Kordon kahvelerinde şen kahkahalar
Duyduğum her ses senin sesin