Dinmez Er Şiirleri - Şair Dinmez Er

Tembelleşen bir aklın süzgecinde
Ne kaldıysa onu yazıyor, düşünüyorum.
Alnım kırışıyor, yüzüm buruşup soluyor
İçimde bengisu azalıyor günden, güne
Günlerin uzaması, kısalması ne katar ömre
Isırganotu istilasında bahçeler, şifa niyetine,

Karalarla kirletiyoruz tertemiz akları
Kirletilmiş bir ak bin karayla temizlenmez
Akla karayı seçmek derdine düşersin
Zifir karanlıklar içinde kasabanlar
Yüreğime batan hançer kara kaldırımlar
Korkuyorum karanlığın geceleri yakacağından

Lav selleri akıyor damarlarımdan.
Ecel terleri bu sanki döktüğüm.
Gel ocağıma baykuşlar konmadan.
Dinsin bu acılar,çözülsün kördüğüm.

Söylemek istediklerim kitap oldu içimde
İnsan kaderin üstüne atar başına her geleni
Suçu kendinde arayan yok, ben görmedim hiç
Sana aşığım demek köprüyü geçinceye kadar
Gönülden sevip geçene rastlanmamış
Sevda dediğimiz nesne…

Sana göre değil buralar.
Her köşe başında başka bir tehlike.
Yollar Arap saçı Nafile...
Sokaklarda kapanmamış gaz çukurları,
Bubi tuzakları...
Sel çamurlarıyla boğuşan insanlar,

Sahildeyim
Dalga sesleri, martı çığlıkları
Parkta kumruların gugucukları
Taş kaldırımlarda ayak sesleri
Kordon kahvelerinde şen kahkahalar
Duyduğum her ses senin sesin

Yorgun gözlerle ufuklara bakarak seni aradım
Hep asıktı suratım kırgındı bir yanım
Kuru soğuklarında poyrazın üşümedim hiç
Büyüyen özleminle buz tuttu umutlarım

Kimse görmedi, bilmedi içimde ağladım

Şeytana Tapanların İninde


Gecelerim ne çok ki harcamakla bitmiyor.
Vurup beni yerden yere zulüm ediyor
Zavallı gözlerim alacadan zifir karanlığa

Neden adıma gezgin diyorlardı
Geziyordum dikenli aşk yollarında
Dilimde en güzel aşk sözleriyle
Durup bakan odlu, dinleyen olmadı.
Razıydım bir ömür boyu kul köle olmaya
Kalbimi vermeye hazırdım alan çıkmadı

gülüşün açan yaz gülleriydi gamzelerinde
lavanta çiçekleriyle gelirdi bahar saçlarına
sevgi ışıkları yanar,sönerdi firuze gözlerinde
sevdan düştü kalemime kızıl dudaklarından
.....
hüzünleri içerdim hıçkırıklarla sonbaharda